Facit ut te audacter moneam et familiariter,Quod mihi videre praeter aetatem tuamFacere, et praeter quam res te adhortatur tua.Nam proh Deum atque hominum fidem, quid vis tibi?Quid quaeris? annos sexaginta natus es,Aut plus eo ut coniicio: agrum in his regionibusMeliorem, neque preti maioris, nemo habet;Servos complures: proinde quasi nemo siet,Ita tute attente illorum officia fungere.Nunquam tam mane egredior, neque tam vesperiDomum revertor, quin te in fundo conspicerFodere, aut arare, aut aliquid ferre. DeniqueNullum remittis tempus, neque te respicis.Haec non voluptati tibi esse satis certo scio.At enim dices, Quantum hic operis fiat, poenitet.Quod in opere faciendo operae consumis tuae,Si sumas in illis exercendis, plus agas.MENEDEMUSChreme, tantumne est ab re tua oti tibiAliena ut cures, eaque nihil quae ad te attinent? CHREMESHomo sum: humani nihil a me alienum puto.Vel me monere hoc, vel percontari puta.Rectum est? ego ut faciam: non est? te ut deterream.MENEDEMUSMihi sic est usus: tibi ut opus facto est, face.CHREMESAn cuiquam est usus homini se ut cruciet? MENEDEMUS Mihi.CHREMESSi quid laboris est, nollem: sed quid istuc mali est,Quaeso? quid de te tantum meruisti? MENEDEMUS Eheu!CHREMESNe lacrima: atque istuc quicquid est fac me ut sciam:Ne retice: ne verere: crede, inquam, mihi,Aut consolando, aut consilio, aut re iuvero.MENEDEMUSScire hoc vis? CHREMES Hac quidem causa qua dixi tibi. MENEDEMUSDicetur. CHREMES At istos rastros interea tamenAppone: ne labora. MENEDEMUS Minime. CHREMES Quam rem agis?MENEDEMUSSine me vacivum tempus ne quod dem mihiLaboris. CHREMES Non sinam, inquam. MENEDEMUS Ah, non aequum facis.CHREMESHui, tam graves hos, quaeso? MENEDEMUS Sic meritum est meum.CHREMESNunc loquere. MENEDEMUS Filium unicum adolescentulumHabeo: ah, quid dixi habere me? immo habui, Chreme:Nunc habeam necne incertum est. CHREMES Quid ita istuc?