Vae misero mihi, quanta de spe decidi!CLITIPHOQuid istuc? quae res te sollicitat autem? CLINIA Rogitas quid siet?Viden tu ancillas, aurum, vestem? quam ego cum una ancillulaHic reliqui. Unde ea esse censes? CLITIPHO Vah! nunc demum intelligo.SYRUSDi boni, quid turbae est? aedes nostrae vix capient, scio.Quid comedent? quid ebibent? quid sene erit nostro miserius?Sed video eccos quos volebam. CLINIA O Iupiter, ubinam est fides?Dum ego propter te errans patria careo demens, tu interea lociConlocupletasti te, Antiphila; et me in his deseruisti malis;Propter quam in summa infamia sum, et meo patri minus obsequens;Cuius nunc pudet me et miseret, qui harum mores cantabat mihiMonuisse frustra; neque potuisse unquam ab hac me expellere;Quod tamen nunc faciam: tum quum gratum mihi esse potuit nolui.Nemo est miserior me. SYRUS Hic de nostris verbis errat videlicetQuae hic sumus locuti. Clinia, aliter tuum amorem atque est accipis:Nam et vita est eadem, et animus te erga idem ac fuit;Quantum ex ipsa re coniecturam cepimus.CLINIAQuid est, obsecro? nam mihi nunc nihil rerum omnium estQuod malim quam me hoc falso suspicarier.SYRUSHoc primum, ut ne quid huius rerum ignores; anusQuae est dicta mater esse ei antehac non fuit:Ea obiit mortem: hoc ipsa in itinere alteraeDum narrat forte audivi. CLITIPHO Quaenam est altera?SYRUSMane: hoc quod coepi primum enarrem, Clitipho:Post istuc veniam.