Quod illa aetas magis ad haec utenda idonea est,Eum ego hinc eieci miserum iniustitia mea.Malo quidem me dignum quovis deputem,Si id faciam: nam usque dum ille vitam illam coletInopem, carens patria ob meas iniurias,Interea usque illi de me supplicium dabo,Laborans, quaerens, parcens, illi serviens.Ita facio prorsus: nihil relinquo in aedibusNec vas, nec vestimentum: conrasi omnia,Ancillas, servos, nisi eos qui opere rusticoFaciundo facile sumtum exercerent suum:Omnes produxi ac vendidi: inscripsi ilicoAedes mercede; quasi talenta ad quindecimCoegi; agrum hunc mercatus sum; hic me exerceo.Decrevi tantisper me minus iniuriae,Chreme, meo gnato facere dum fiam miser;Nec fas esse ulla me voluptate hic frui,Nisi ubi ille huc salvus redierit meus particeps. CHREMESIngenio te esse in liberos leni puto,Et illum obsequentem si quis recte aut commodeTractaret. Verum nec tu illum satis noveras,Nec te ille: hocque fit ubi non vere vivitur.Tu illum numquam ostendisti quanti penderes,Nec tibi ille est credere ausus quae est aequum patri;Quod si esset factum haec numquam evenissent tibi.MENEDEMUSIta res est, fateor: peccatum a me maximum est.CHREMESMenedeme, at porro recte spero, et illum tibiSalvum affuturum esse hic confido propediem.MENEDEMUSUtinam ita Di faxint. CHREMES Facient: nunc, si commodum est,