Hominum a labore proclive ad libidinem,Accepit conditionem, dein quaestum occipit.Qui tum illam amabant forte, ita ut fit, filiumPerduxere illuc secum ut una esset meum.Egomet continuo mecum, Certe captus est,Habet. Observabam mane illorum servulosVenientes aut abeuntes: rogitabam, Heus puer,Dic sodes, quis heri Chrysidem habuit? Nam AndriaeIlli id erat nomen. SOSIA Teneo. SIMO Phaedrum, aut CliniamDicebant, aut Niceratum; nam hi tres tum simulAmabant. Eho, quid Pamphilus? Quid? symbolamDedit, coenavit. Gaudebam. Item alio dieQuaerebam: comperiebam nihil ad PamphilumQuidquam attinere. Enimvero spectatum satisPutabam, et magnum exemplum continentiae.Nam qui cum ingeniis conflictatur eiusmodi,Neque commovetur animus in ea re tamen,Scias posse habere iam ipsum suae vitae modum.Cum id mihi placebat tum uno ore omnes omniaBona dicere, et laudare fortunas measQui gnatum haberem tali ingenio praeditum.Quid verbis opus est? hac fama impulsus Chremes,Ultro ad me venit unicam gnatam suamCum dote summa filio uxorem ut daret.Placuit; despondi. Hic nuptiis dictus est dies.SOSIAQuid obstat cur non verae fiant? SIMO Audies.Fere in diebus paucis quibus haec acta sunt