Dumque eius libido occlusa est contumeliis,Prius quam harum scelera et lacrimae confictae dolisReducunt animum aegrotum ad misericordiam:Uxorem demus: spero consuetudine etConiugio liberali devinctum ChremeDein facile ex illis sese emersurum malis. CHARINUSTibi ita hoc videtur: at ego non posse arbitrorNeque illum hanc perpetuo habere, neque me perpeti.SIMOQui scis ergo istuc nisi periclum feceris?CHARINUSAt istuc periclum in filia fieri grave est.SIMONempe incommoditas denique huc omnis redit:Si eveniat quod Di prohibeant, discessio.At si corrigitur, quot commoditates vide:Principio amico filium restitueris;Tibi generum firmum et filiae invenias virum.CHARINUSQuid istic? si ita istuc animum induxti esse utile,Nolo tibi ullum commodum in me claudier.SIMOMerito te semper maximi feci Chreme.CHARINUSSed quid ais? SIMO Quid? CHARINUS Qui scis eos nunc discordare inter se?SIMOIpsus mihi Davus qui intimus est eorum consiliis dixit;Et is mihi suadet nuptias quantum queam ut maturem.Num censes faceret filium nisi sciret eadem haec velle?Tute adeo iam eius verba audies. Heus evocate huc Davum.Atque eccum: video ipsum foras exire.

(DAVUS. SIMO. CHREMES.)DAVUSAd te ibam. SIMO Quidnam est?DAVUSCur uxor non accersitur? iam advesperascit. SIMO Audin tu illum?