Ego Charine neutiquam officium liberi esse hominis putoCum is nihil promereat postulare id gratiae adponi sibi.Nuptias effugere ego istas malo, quam tu adipiscier.CHARINUSReddidisti animum. PAMPHILUS Nunc si quid potes aut tute aut hic Byrrhia,Facite, fingite, invenite, efficite qui detur tibi:Ego id agam qui mihi ne detur. CHARINUS Sat habeo. PAMPHILUS Davom optumeVideo cuius consilio fretus sum. CHARINUS At tu hercle haud quidquam mihi;Nisi ea quae nihil opus sunt sciri. Fugin’ hinc? BYRRHIA Ego vero ac libens.

(DAVUS. CHARINUS. PAMPHILUS.)DAVUSDi boni, boni quid porto! sed ubi inveniam Pamphilum,Ut metum in quo nunc est adimam, atque expleam animum gaudio?CHARINUSLaetus est nescio quid. PAMPHILUS Nihil est: nondum haec rescivit mala.DAVUSQuem ego nunc credo, si iam audierit sibi paratas nuptias—CHARINUSAudin’ tu illum? DAVUS toto me oppido exanimatum quaerere.Sed ubi quaeram? quo nunc primum intendam? CHARINUS Cessas adloqui?DAVUSAbeo. PAMPHILUS Dave: ades. Resiste. DAVUS Quis homo est, qui me? O Pamphile,Te ipsum quaero. Euge Charine: ambo opportune. Vos volo.PAMPHILUSDave, perii. DAVUS Quin tu hoc audi. PAMPHILUS Interii. DAVUS Quid timeas scio.