Procedit: sequimur: ad sepulcrum venimus: In ignem posita est: fletur. Interea haec soror Quam dixi ad flammam accessit imprudentius, Satis cum periclo. Ibi tum exanimatus Pamphilus Bene dissimulatum amorem et celatum indicat. Accurrit: mediam mulierem complectitur: Mea Glycerium, inquit, quid agis? cur te is perditum? Tum illa, ut consuetum facile amorem cerneres, Reiecit se in eum flens quam familiariter. SOSIA Quid ais? SIMO Redeo inde iratus atque aegre ferens. Nec satis ad obiurgandum causae. Diceret, Quid feci? quid commerui aut peccavi pater? Quae sese in ignem iniicere voluit, prohibui, Servavi. Honesta oratio est. SOSIA Recte putas. Nam si illum obiurges vitae qui auxilium tulit, Quid facias illi qui dederit damnum aut malum? SIMO Venit Chremes postridie ad me clamitans, Indignum facinus; comperisse Pamphilum Pro uxore habere hanc peregrinam. Ego illud sedulo Negare factum; ille instat factum: denique Ita tum discedo ab illo, ut qui se filiam Neget daturum. SOSIA Non tu ibi gnatum? SIMO Ne haec quidem Satis vehemens causa ad obiurgandum. SOSIA Qui cedo? SIMO Tute ipse his rebus finem praescripsti pater. Prope adest cum alieno more vivendum est mihi: