id ita esse experta es: nunc experiere, mea Phronesium,me te amare. adduxi ancillas tibi eccas ex Suria duas,is te dono. adduce hoc tu istas. sed istae reginae domisuae fuerunt ambae, earum patriam ego excidi manu.his te dono.PhronesivmPaenitetne te quot ancillas alam,quin examen super adducas, quae mihi comedint cibum?StratophanesHoc quidem herclést ingratum donum. cedo tu mi istam purpuram.mea voluptas, attuli eccam pallulam ex Phrygia tibi.tene tibi.PhronesivmHocine mi ob labores tantos tantillum dari?StratophanesPerii hercle ego miser. iam mi auro contra constat filius:†etiam num mali pendit addit purpuram. ex Arabia tibiattuli tus, Ponto amomum. tene tibi, voluptas mea.PhronesivmAccipe hoc, Astaphium, abduce hasce hinc e conspectu Suras.StratophanesEcquid amas me?PhronesivmNihil ecastor, neque meres.StratophanesNilne huic sat est?ne bonum verbum quidem unum dixit. viginti minisvenire illaec posse credo dona quae ei dono dedi.vehementer nunc mi est irata, sentio atque intellego;verum abibo. quid ais? nunc tu num nevis mé, voluptas mea,quo vocatus sum ire ad cenam? mox huc cubitum venero.quid taces? planissume edepol perii. sed quid illuc novi est?quis hic homost, qui ducit pompam tantam? certumst quo ferantobservare. huic credo fertur. verum iam scibo magis.

CyamvsIte íte hac simúl, mulierí damnigéruli,forás egerónes, bonórum exagógae.satin, sí quis amat, nequit quín nihili sit atque ímprobis se artibus éxpoliat?nam hóc qui sciám, ne quis íd quaerat éx me,