tute tibi mille passum peperisti moram.—DiniarchvsSed quid haec hic autem tam diu ante aedis stetit?nescio quem praestolata est; credo, militem.illum student iam; quasi volturii triduoprius praédivinant, quo die esuri sient:illum inhiant omnes, illi est animus omnibus;me nemo magis respiciet, ubi is est huc venerit,quasi abhinc ducentos annos fuerim mortuos.ut rem servare suave est! vae misero mihi,post factum flector, qui antepartum perdidi.verum nunc si qua mi obtigerit hereditasmagna atque luculenta, nunc postquam sciodulce atque amarum quid sit ex pecunia,ita ego íllam edepol servem itaque parce victitem,ut—nulla faxim cis dies paucos siet;ego istós, qui nunc me culpant, confutaverim.sed aestuosas sentio aperiri fores,quae obsorbent quidquid venit intra pessulos.

PhronesivmNum tibi nam, amabo, ianua est mordax mea,quo intro ire metuas, mea voluptas?DiniarchvsVer vide,ut tota floret, ut olet, ut nitide nitet.PhronesivmQuid tam inficetu'sinficetus es , Lemno adveniens qui tuaenon des amicae, Diniarche, savium?DiniarchvsVah, vapulo hercle ego nunc, atque adeo male.PhronesivmQuo te avortisti?DiniarchvsSalva sis, Phronesium.PhronesivmSalve. hicine hodie cenas, salvos cum advenis?DiniarchvsPromisi.PhronesivmVbi cenabis?