Enim véro serio, quoniam advenis—vapulabis meo arbitratu ét novorum aedilium.CharmidesAt etiam maledicis?SycophantaImmo, salvos quandoquidem advenis—di te perdant, si te flocci facio an periisses prius.ego ob hanc operam argentum accepi, te macto infortunio:ceterum qui sis, qui non sis, floccum non interduim.ibo, ad illúm renuntiabo qui mihi tris nummos dedit,ut sciat se perdidisse. ego abeo. male vive et vale.qui te di omnes advenientem peregre perdant, Charmides.—CharmidesPostquam illic hinc ábiit, post loquendi liberevidetur tempus venisse atque occasio.iam dudum meum ille pectus pnngit aculeus,quid illí negoti fuerit ante aedis meas.nam epistula illa mihi concenturiat metumin corde et illud mille nummum quam rem agat.numquam edepol temere tinnit tintinnabulum:nisi qui illud tractat aut movet, mutumst, tacet.sed quis hic est, qui huc in plateam cursuram incipit?lubet observare quid agat: huc concessero.

StasimvsStasime, fac te propere celerem, recipe te ad dominum domum,ne subito metus exoriatur scapulis stultitia tua.adde gradum, adpropera. iam dudum factumst, cum abiisti domo.cave sis tibi, ne bubuli in te cottabi crebri crepent,si aberis ab eri quaestione. ne destiteris currere.ecce hominem te, Stasime, nihili: satin in thermipoliocondalium es oblitus, postquam thermopotasti gutturem?recipe te et recurre petere re recenti.CharmidesHuic, quisquis est,gurguliost exercitór: is hunc hóminem cursuram docet.