Me nihili pendere. Callicles Quam dudum istuc aut ubi actumst? Stasimvs Ilico hic ante ostium, tam modo, inquit Praenestinus. Callicles Tanton in re perdita, quam in re salva Lesbonicus factus est frugalior? Stasimvs Atque equidem ipsus ultro venit Philto oratum filio. Callicles Flagitium quidem hercle fiet, nisi dos dabitur virgini. postremo edepol ego istam rem ad me áttinere intellego. ibo ad meum castigatorem atque ab eo consilium petam.— Stasimvs Propemodum quid illic festinet sentio et subolet mihi: ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus. o ere Charmides, quam apsenti hic tua res distrahitur tibi! utinam te rediisse salvom videam, ut inimicos tuos ulciscare, ut míhi, ut erga te fui et sum, referas gratiam. nimium difficilest reperiri amicum ita ut nomen cluet, quoi tuam quom rem credideris, síne omni cura dormias. sed generum nostrum ire eccillum video cum adfini suo. nescio quíd non satis inter eos convenit: celeri gradu eunt uterque, ille reprehendit hunc priorem pallio. haud ineuscheme astiterunt. huc aliquantum apscessero: est lubido orationem audire duorum adfinium. Lysiteles Sta ilico, noli avorsari neque te occultassis mihi. Lesbonicvs Potin ut me ire quo profectus sum sinas? Lysiteles Si in rem tuam, Lesbonice, esse videatur, gloriae aut famae, sinam. Lesbonicvs Quod est facillumum, facís. Lysiteles Quid id est? Lesbonicvs Amico iniuriam. Lysiteles Neque meumst neque facere didici.