Nolo égo, soror, me credi esse immemorem viri, neque ille éos honores, mihi quos habuit, perdidit; nam pol mihi grata acceptaque eiust benignitas. et me quidem haec condicio nunc non paenitet, neque est cur non studeam has nuptias mutarier; verum postremo in patris potestate est situm: faciendum id nobis quod parentes imperant.