Crédo egó miserámfuísse Penelopam,sorór, suo ex animo,quae tám diu viduaviró suo caruit;nam nós eius ánimumde nóstris factis nóscimus, quarúm viri hinc ápsunt,quorúmque nos negótiis apséntum, ita ut aéquom est,sollícitae noctes ét dies, sorór, sumus sémper.SororNostrum ófficiumnos fácere aequomst,neque id mágis facimusquam nós monet píetas.sed híc, soror, assíde dum: multá volo tecumloquí de re viri.PanegyrisSalvéne, amabo?SororSperó quidem et volo; sed hóc, soror, crúcior,patrém tuom meúmque adeo, unice qui unus †civíbus ex omnibus probús perhibetur,eúm nunc improbi viri ófficio uti,virís qui tantas apséntibus nóstrisfacit íniurias imméritonosque áb eis abducére volt.haec rés vitae me, sóror, saturant,haec míhi dividiae et sénio sunt.PanegyrisNe lácruma, soror, neu túo id animofac quod tíbi tuos pater faceré minatur:spes ést eum melius fácturum.novi égo illum: ioculo istaec dicit,neque illé sibi mereat Pérsarum