scímus: tanto ín metu núnc sumus ambae,tánta importúnitas tántaque iniúriafácta in nos ést modo hic íntus ab nóstro ero,quí scelestús sacerdótem anum praécipesréppulit própulit pérquam indignís modisnósque ab signo íntimo ví deripuít sua.séd nunc sese út ferunt rés fortunaéque nostrae,pár moriri ést. neque est mélius morte ín malis,rébus miserís.TrachalioQuid est? quae íllaec orátiost?césso ego has cónsolari? heús, Palaestra!PalaestraQuí vocat?TrachalioÁmpelisca.AmpeliscaÓbsecro, quis est qui vocat?PalaestraQuís is est qui nóminat?TrachalioSí respexís, scies.PalaestraÓ salutís meae spés.TrachalioTace ac bóno animo es.mé vide.PalaestraSí modo id líceat, vis ne ópprimat,quaé vis vim mi áfferam ipsa ádigit.TrachalioAh, désine, nímis inepta es.PalaestraDesíste dictis núnciam miserám me consolári;nisi quid re praesidium apparas, Trachalio, acta haec res est.AmpeliscaCertumst moriri quam hunc pati saevire lenonem in me.sed muliebri animo sum tamen: miserae quom venit in mentemmihi mortis, metus membra occupat. edepol hunc acerbum.TrachalioBonum animum habete.PalaestraNam, obsecro, unde ánimus mi invenitur?TrachalioNe, inquam, timete; adsidite hic in ara.