praesenti argento hómini, si leno est homo,quantum hominum terra sustinet sacerrumo.vosmet nunc facite coniecturam ceterum,quid id sit hominis, cui Lyco nomen siet.is ex Anactorio, ubi prius habitaverat,huc commigravit in Calydonem haú diu,sui quaésti causa. is in illis habitat aedibus.earum híc adulescens alteram efflictim perit,suam síbi cognatam, imprudens, neque scit quae sietneque eam umquam tetigit, ita eum leno macerat:neque quicquam cúm ea fecit etiamnum stuprineque duxit umquam, neque ille voluit mitterequia amare cernit, tangere hominem volt bolo.illam minorem in concubinatum sibivolt emere miles quidam, qui illam deperit.sed pater illarum Poenus, postquam eas perdidit,mari terraque úsquequaque quaeritat.ubi quamque in urbem ést ingressus, ilicoomnes meretrices, ubi quisque habitant, invenit;dat aurum, ducit noctem, rogitat postibiunde sít, quoiatis, captane an surrupta sit,quo genere gnata, qui parentes fuerint.ita docte atque astu filias quaerit suas.et is omnis linguas scit, sed dissimulat sciensse scire: Poenus plane est. quid verbis opust?is heri huc in portum navi venit vesperi,pater harunc; idem huic patruos adulescentulo est:iamne hoc tenetis? si tenetis, ducite;cave dírumpatis, quaeso, sinite transigi.ehem, paéne oblitus sum relicuom dicere.