Carthaginienses fratres patrueles duo fuere, summo genere et summis ditiis; eorum álter vivit, alter est emortuos. propterea apud vos dico confidentius, quia mihi pollictor dixit qui eum pollinxerat. sed illí seni qui mortuost, ei filius, unicus qui fuerat, ab divitiis a patre puer séptuennis surripitur Carthagine, sexennio prius quidem quam moritur pater. quoniam periisse sibi videt gnatum unicum, conicitur ipse in morbum ex aegritudine: facit illum heredem fratrem patruelem suom, ipse abit ad Acheruntem sine viatico. ille quí surripuit puerum Calydonem avehit, vendit eum domino hic diviti quoidam seni, cupienti liberorum, osori mulierum. emit hospitalem is filium imprudens senex puerum illum eumque adoptat sibi pro filio eumque heredem fecit, quom ipse obiit diem. is illíc adulescens habitat in illisce aedibus. revertor rursus denuo Carthaginem: si quid mandare voltis aut curarier, argentum nisi qui dederit, nugas egerit; verum qui dederit, magis maiores nugas egerit. sed illi patruo húius, qui vivit senex, Carthaginiensi duae fuere filiae, altera quinquennis, altera quadrimula: cum nutrice una periere a Magaribus. eas quí surripuit, in Anactorium devehit, vendit eas omnis, et nutricem et virgines,