nam nullae magis res duae plus negotihabent, forte si occeperis exornare,neque umquam satis hae duae res ornanturneque eis ulla ornandi satis satietas est.atque haec, ut loquor, nunc domo docta dico.nam nos usque ab aurora ad hoc quod diei est,postquam aurora inluxit, numquam concessamusex industria ambae numquam concessamuslavari aut fricari aut tergeri aut ornari,poliri expoliri, pingi fingi; et unabinae singulis quae dataé nobis ancíllae,eae nos lavando eluendo operam déderunt,aggerúndaque aqua sunt viri duo defessi.apage sis, negoti quantum in muliere una est.sed vero duae, sat scio, maxumo unipoplo cuilubet plus satis dare potis sunt,quae noctes diesque omni in aetate semperornantur, lavantur, tergentur, poliuntur.postremo modus muliebris nullust: numquamlavando et fricando scimus facere finem.nam quae lauta est nisi perculta est, meo quidem animo quasi inluta est.AnterastilisMirór equidem, sóror, te istaec sic fabulari,quae tam callida et docta sis et faceta.nam quom sedulo munditer nos habemus,vix aegreque amatorculos invenimus.AdelphasivmIta est. verum hoc unum tamen cogitato:modus ómnibus rebús, soror, optimus est habitu.nimia ómnia nimium éxhibent negóti hominibus éx se.AnterastilisSorór, cogitá, amabo, itém nos perhibériquam si salsa muriatica esse autumantur: