Patrue, facito in memoria habeas, tuam maiorem filiam mihi te despondisse. Hanno Memini. Agorastocles Et dotis quid promiseris. Antamonides Si ego minam non ultus fuero probe, quam lenoni dedi, tum profecto me sibi habento scurrae ludificatui. is etiam me ad prandium ad se abduxit ignavissimus, ipse abiit foras, mé reliquit pro atriensi in aedibus, ubi nec leno néque illae redeunt, nec quod edim quicquam datur. pro maiore parte prandi pignus cepi, abii foras; sic dedero: aere militari tetigero lenunculum. nanctus est hominem, mina quem argenti circumduceret. sed mea amica nunc mihi irato obviam veniat velim: iam pol ego illam pugnis totam faciam uti sit merulea, ita replebo átritate, átrior multo ut siet, quam Aegyptini, qui cortinam ludis per circum ferunt. Anterastilis Tene sis me arte, mea voluptas; male ego metuo miluos, mala illa bestia est, ne forte me auferat pullum tuom. Adelphasivm Vt nequeo te satis complecti, mi pater. Antamonides Ego me moror. propemodúm hoc opsonare prandium potero mihi. sed quid hoc ést? quid est? quid hóc est? quid ego video? quo modo? quid hoc est conduplicationis? quae haec est congeminatio? quis hic homo est cum tunicis longis quasi puer cauponius? satin ego oculis cerno? estne illaec mea amica Anterastilis? et ea est certo. iam pridem ego me sensi nihili pendier. non pudet puellam ámplexari baiolum in media via? iam hercle ego illum éxcruciandum totum carnufici dabo. sane genus hoc mulierosumst tunicis demissiciis. sed adire certum est hanc amatricem Africam.