Fácere ami cum tibi me potis es sempiternum. Sagaristio Quem ad modum? Toxilvs Út mihi des nummos sescentos, quós pro capite illius pendam, quós continuo tibi reponam in hoc tríduo, aut quadriduo. age fí benignus, subveni. Sagaristio Qua cónfidentia rogare tu á med argentum tantum audes, ímpudens? quin si egomet totus véneam, vix recipi potis est quód tu me rogas; nam tú aquam a púmice nunc póstulas, qui ípsus sitiat. Toxilvs Sicine hoc te mihi fácere? Sagaristio Quid faciam? Toxilvs Rogas? alicúnde exora mutuom. Sagaristio Tu fác idem quod rogas me. Toxilvs Quaesivi, nusquam repperi. Sagaristio Quaeram equidem, si quis credat. Toxilvs Nempe habeo in mundo. Sagaristio Si id domi esset mihi, iam pollicerer: hoc meumst ut faciam sedulo. Toxilvs Quidquid erit, recipe te ad me. quaeré tamen, ego item sedulo. Sagaristio Si quid erit, te fac iam ut scias. Toxilvs obsecro te resecro que , operam da hánc mihi fidélem. Sagaristio Ah, odio me énicas. Toxilvs Amóris vitio, non meo, nunc tibi morologus fio. Sagaristio At pol ego aps te concessero.— Toxilvs Iamne ábis? bene ambulato. sed recipe quam primum potes, cave fúas mi in quaestione. usque ero domi, dum excoxero lenoni malam rem magnam .—