Nolo ego te adsentari mihi.ScaphaNimis tú quidem stulta es mulier.eho, mavis vituperarier falso quam vero extolli?equidem pol vel falso tamen laudari multo malo,quam vero culpari aut meam speciem alios inridere.PhilemativmEgo verum amo, verum volo dici mihi: mendacem odi.ScaphaIta tu me ames, ita Philolaches tuos té amet, ut venusta es.PhilolachesQuid ais, scelesta? quo modo adiurasti? ita ego istam amarem?quid istaéc me, id cur non additum est? infecta dona facio.periisti: quod promiseram tibi donum, perdidisti.ScaphaEquidem pol miror tam catam, tam docilem te et bene doctamnunc stultam stulte facere.PhilemativmQuin mone quaéso, si quid erro.ScaphaTu ecastor erras, quae quidem illum expectes unum atque illimorem praecipue sic geras atque alios asperneris.matronae, non meretricium est unum inservire amantem.PhilolachesPro Iuppiter, nam quod malum versatur meae domi illud?di deaeque me omnes pessumis exemplis interficiant,nisi ego illam anum interfecero siti fameque atque algu.PhilemativmNolo ego mihi male te, Scapha, praecipere.ScaphaStulta es plane,quae illum tibi aeternum putes fore amicum et benevolentem.moneo ego te: te ille deseret aetate et satietate.PhilemativmNon spero.ScaphaInsperata accidunt magis saépe quam quae speres.postremo, si dictis nequis perduci, ut vera haec credasmea dicta, ex factis nosce rem. vides quaé sim; et quae fui ante.nihilo ego quam nunc tu amata sum; átque uni modo gessi morem:qui pol me, ubi aetate hoc caput colorem commutavit,reliquit deseruitque me. tibi idem futurum credo.