Abi ín malam rem maxumam a mecum ístac condicione.EpidicvsI sane, siquidem festinas magis.ThesprioNumquam hominem quemquam conveni, unde abierim lubentius.—EpidicvsIllic hinc abiit. solus nunc es. quo in loco haec res sit vides,Epidice: nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es.tantae in te impendent ruinae: nisi suffulcis firmiter,non potes subsistere, itaque in te inruont montes mali.néque ego nunc quó modome éxpeditum ex impedito faciam, consilium placet.égo miser pérpulimeís dolis senem, ut censeret suam sese emere filiam:ís suo fíliofídicinam emit, quam ipse amat, quam ábiens mandavit mihi.sí sibi nunc álteramáb legione adduxit animi causa, corium perdidi.nam úbi senex sénseritsíbi data esse verba, virgis dorsum despoliet meum.át enim tu praecave.át enim—bat enim, nihil est istuc. plane hoc corruptumst caput.néquam homo es, Epidice.