ego eram dicturus, deus, qui poteram planius.nam mihi Auxilio est nomen. nunc operam date,ut ego argumentum hoc vobis plane perputem.fuere Sicyoni iam diu Dionysia.mercator venit huc ad ludos Lemnius,isque hic compressit virginem, adulescentulus,vi, vinulentus multa nocte in via.is ubi malam rem scit se meruisse, ilicopedibus perfugium peperit, in Lemnum aufugit,ubi habitabat tum. ílla quam compresseratdecumo post mense exacto hic peperit filiam.quoniam reum eius facti nescit qui siet,paternum servom sui participat consili,dat eam puellam ei servo exponendam ad necem.is eam proiecit. haec puellam sustulit.ille clam óbservavit servos qui eam proieceratquo aut quas in aedis haec puellam deferat.ut eampse vos audistis confiterier,dat eam puellam meretrici Melaenidi,eaque educavit eam sibi pro filiabene ac pudice. tum illic autem Lemniuspropinquam uxorem duxit, cognatam suam.ea diem suom obiit, facta morigera est viro.postquam ille uxori iusta fecit, ilicohuc commigravit; duxit uxorem hic sibieandem quam olim virginem hic compresserat,et eam cognoscit esse, quam compresserat;illa illi dicit, eius se ex iniuriapeperisse gnatam átque eam se servo ilicodedisse exponendam. ille extemplo servolum