nam ego illanc olim, quae hinc flens abiit, parvolampuellám proiectam ex angiportu sustuli.adulescens quidam hic est adprime nobilisquin ego nunc quia sum onusta mea ex sententiaquiaque adeo me complevi flore Liberi,magis líbera uti lingua conlibitum est mihi,tacere nequeo misera quod tacito usus est.Sicyone, summo genere; ei vivit pater.is amore misere hanc deperit mulierculam,quae hinc modo flens abiit. contra amore eum haec deperit.eam meae ego amicae dono huic meretrici dedi,quae saepe mecum mentionem fecerat,puerum aut puellam alicunde ut reperirem sibi,recens natum, eapse quod sibi supponeret.ubi mihi potestas primum evenit, ilicofeci eius ei quod me oravit copiam.postquam eam puellam á me accepit, ilicoeandem puellam peperit quam a me acceperat,sine obstetricis opera et sine doloribus,item ut aliae pariunt, quae malum quaerunt sibi.nam amatorem aibat esse peregrinum sibisuppositionemque eius facere gratia.id duae nos solae scimus: ego quae illi dediet illa quae a me accepit, praeter vos quidem.haec sic res gesta est. si quid usus venerit,meminisse ego hanc rem vos volo. ego abeo domum.—

AvxilivmVtrumque haec, et multiloqua et multibiba, est anus.satin víx reliquit deo quod loqueretur loci,itá properavit de puellae proloquisuppositione. quod si tacuisset, tamen