quod mihi ne eveniat, non nullum periculum est.nam postquam meus rex est potitus hostium—ita nunc belligerant Aetoli cum Aleis;nam Aetolia haec est, illic est captus in Alide,Philopolemus, huius Hegionis filiussenis, qui hic habitat, quae aedes lamentariaemihi sunt, quas quotienscumque conspicio fleo;nunc hic occepit quaestum hunc fili gratiainhonestum et maxime alienum ingenio suo:homines captivos commercatur, si queataliquem invenire, suom qui mutet filium.quod quidem ego nimis quam cupio ut impetret;nam ni illum recipit, nihil est quo me recipiam.nam nulla est spes iuventútis, sese omnis amant;ille démum antiquis est adulescens moribus,cuius númquam voltum tranquillavi gratiis.condigne pater est eius moratus moribus.nunc ad eum pergam. sed aperitur ostium,unde sáturitate saepe ego exii ebrius.

HegioAdvorte animum sis tu: istos captivos duos,heri quos emi de praeda a quaestoribus,eis indito catenas singulariasistas, maiores, quibus sunt iuncti, demito;sinito ambulare, si foris si intus volent,sed uti adserventur magna diligentia.liber captivos avis ferae consimilis est:semel fugiendi si data est occasio,satis est, numquam postilla possis prendere.LorarivsOmnes profecto liberi lubentiussumus quám servimus.