di immortales, iam ut ego collos praetruncabo tegoribus,quanta pernis pestis veniet, quanta labes larido,quanta sumini absumedo, quanta callo calamitas,quanta laniis lassitudo, quanta porcinariis.nam si alia memorem, quae ad ventris victum conducunt, morast.nunc ibo, ut pro praefectura mea ius dicam larido,et quae pendent indemnatae pernae, eis auxilium ut feram.—

PverDiéspiter te dique, Ergasile, perdant et ventrem tuom,parasítosque omnis, et qui posthac cenam parasitis dabit.cladés calamitasque, intemperies módo in nostram advenit domum.quasi lúpus esuriens ille metui ne in me faceret impetum.ubi impetumnimisque hércle ego illum male formidabam, ita frendebat dentibus.advéniens deturbavit totum cum carne carnarium:arrípuit gladium, praetruncavit tribus tegoribus glandia;aulás calicesque omnes confregit, nisi quae modiales erant.cocum pércontabatur, possentne seriae fervescere.cellás refregit omnis intus reclusitque armarium.adsérvate istunc, sultis, servi. ego ibo, ut conveniam senem,dicam út sibi penum alium adornet, siquidem sese uti volet;nam híc quidém, ut adornat, aut iam nihil est aut iam nihil erit.—

HegioIoví disque agó gratiás merito mágnas,quom reducem tuo te patri reddideruntquomque ex miseriis plurimis me exemerunt,† quae adhuc carens dum huc fui sustentabam,quomque hunc conspicor in potestate nostra,quomque huius reperta est fides firma nobis.PhilopolemvsSátis iam dolui ex ánimo, et cura mé satis et lacrumis máceravi,sátis iam audivi tuás aerumnas, ád portum mihi quás memorasti.hóc agamus.