Mi quidem esurio, non tibi. Hegio Tuo arbitratu, facile patior. Ergasilvs Credo, consuetu's consuetus es puer. Hegio Iuppiter te dique perdant. Ergasilvs Te hercle—mi aequom est gratias agere ob nuntium; tantum ego nunc porto a portu tibi boni: nunc tu mihi places. Hegio Abi, stultu's stultus es , sero post tempus venis. Ergasilvs Igitur olim si advenissem, magis tu tum istuc diceres; nunc hanc laetitiam accipe a me, quam fero. nam filium tuom modo in portu Philopolemum vivom, salvom et sospitem vidi in publica celoce, ibidémque illum adulescentulum Aleum una et tuom Stalagmum servom, qui aufugit domo, qui tibi surripuit quadrimum puerum filiolum tuom. Hegio Abi in malam rem, ludis me. Ergasilvs Ita me amabit sancta Saturitas, Hegio, itaque suo me semper condecoret cognomine, ut ego vidi. Hegio Meum gnatum? Ergasilvs Tuom gnatum et genium meum. Hegio Et captivom illum Alidensem? Ergasilvs μὰ τὸν Ἀπόλλω. Hegio Et servolum meum Stalagmum, meum qui gnatum surripuit? Ergasilvs ναὶ τὰν κόραν. Hegio Iam credo? Ergasilvs ναὶ τὰν πραινέστην. Hegio Venit? Ergasilvs ναὶ τὰν σιγνίαν. Hegio Certon?