ipsi de foro tam aperto capite ad lenones eunt quam in tribú aperto capite sontes condemnant reos; neque ridiculos iam terrunci faciunt, sese omnes amant. nám uti dudum hinc abii, accessi ad adulescentes in foro. salvete inquam. quo imus una ínquam ad prandium? atque illi tacent. quis ait hoc aut quis profitetur? inquam. quasi muti silent, neque me rident. ubi cenamus? inquam. átque illi abnuont. dico unum ridiculum dictum de dictis melioribus, quibus solebam menstruales epulas ante adipiscier: nemo ridet; scivi extemplo rem de compecto geri; ne canem quidem irritatam voluit quisquam imitarier, saltem, si non arriderent, dentes ut restringerent. abeo ab illis, postquam video me sic ludificarier; pergo ad alios, venio ad alios, deinde ad alios: una res. omnes de compecto rém agunt, quasi in Velabro olearii. nunc redeo inde, quoniam mé ibi video ludificarier. item alii parasiti frustra obambulabant in foro. nunc barbarica lege certumst ius meum omne persequi: qui consilium iniere, quo nos victu et vita prohibeant, is diem dicam, irrogabo multam, ut mihi cenas decem meo arbitratu dent, cum cara annona sit. sic egero. nunc ibo ad portum hinc: est illic mi una spes cenatica; si éa decolabit, redibo huc ad senem ad cenam asperam.— Hegio Quid est suávius, quam bene rém gerere, bonó publicó, sic ut égo feci herí, cum emi hósce homines: ubi quísque vident, eúnt obviam gratulánturque eám rem. íta me miserum restitando retinendoque lassum reddiderunt: vix éx gratulándo misér iam eminebam.