hunc ipsum exurit; ego sum Vlixes, cuius consilio haec gerunt. tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo ínsunt milites armati atque animati probe. ita res successit mi usque adhuc. atque hic equos non in arcem, verum in arcam faciet impetum: exitium excidium exlecebra fiet hic equos hodie auro senis. nostro seni huic stolido, ei profecto nomen facio ego Ilio; miles Menelaust, ego Agamemno, ídem Vlixes Lartius, Mnesilochust Alexander, qui erit exitio rei patriae suae; is Helenam avexit, cuia causa nunc facio obsidium Ilio. nam illi ítidem Vlixem audivi, ut ego sum, fuisse et audacem et malum: ín dolis ego prénsus sum, ille mendícans paene invéntus interiit, dum íbi exquirit fata Iliorum; adsímiliter mi hodie óptigit. vínctus sum, sed dólis me exemi: item se ílle servavít dolis. Ílio tria fuísse audivi fáta quae illi fórent exitio: signum ex arce si periisset; alterum etiamst Troili mors; tertium, cum portae Phrygiae limen superum scinderetur: