illum laudabunt boni, hunc etiam ipsi culpabunt mali.qua me causa magis cum cura esse aecum, obvigilatost opus.nunc, Mnesiloche, specimen specitur, nunc certamen cernitur,sisne necne ut esse oportet, malus, bonus quoivis modi,iustus iniustus, malignus largus, comis incommodus.cave sis te superare servom siris faciundo bene.utut eris, moneo, haud celabis. sed eccos video incederepatrem sodalis et magistrum. hinc auscultabo quam rem agant.

LydvsNunc experiar, sitne aceto tibi cor acre in pectore.sequere.PhiloxenvsQuo sequar? quo ducis nunc me?LydvsAd illam quae tuomperdidit, pessum dedit tibi filium unice unicum.PhiloxenvsHeia, Lyde, leniter qui saeviunt sapiunt magis.minus mirandumst, illaec aetas si quid illorum facit,quam si non faciat. feci égo istaec itidem in adulescentia.LydvsEi mihi, ei mihi, istaec illum perdidit assentatio.nam absque te esset, égo illum haberem rectum ad ingenium bonum:nunc propter te tuamque pravos factus est fiduciamPistoclerus.MnesilochvsDi immortales, meum sodalem hic nominat.quid hoc negoti est, Pistoclerum Lydus quod erum tam ciet?PhiloxenvsPaulisper, Lyde, est libido hómini suo animo obsequi;iam aderit tempus, cum sese etiam ipse oderit. morem geras;dum caveatur, praeter aequom ne quid delinquat, sine.LydvsNon sino, neque equidem illum me vivo corrumpi sinam.sed tu, qui pro tam corrupto dicis causam filio,eademne erat haec disciplina tibi, cum tu adulescens eras?nego tibi hoc annis viginti fuisse primis copiae,digitum longe a paedagogo pedem ut efferres aedibus.