ni nanctus Venerem essem, hanc Iunonem dicerem. Chrysalvs Edepol, Mnesiloche, ut hanc rem natam intellego, quod ames paratumst: quod des inventost opus. nam istic fortasse auro est opust. Pistoclervs Phílippeo quidem. Chrysalvs Atque eo fortasse iám opust. Pistoclervs Immo etiam prius: nam iam huc adveniet miles. Chrysalvs Et miles quidem? Pistoclervs Qui de amittenda Bacchide aurum hic exiget. Chrysalvs Veniat quando volt, atque ita ne mihi sit morae. domist: non metuo nec ego quoiquam supplico, dum quidem hoc valebit pectus perfidia meum. abi intro, ego hic curabo. tu intus dicito Mnesilochum adesse Bacchidi. Pistoclervs Faciam ut iubes.— Chrysalvs Negotium hoc ad me adtinet aurarium. mille et ducentos Philippos áttulimus aureos Epheso, quos hospes debuit nostro seni. inde ego hodie aliquam machinabor machinam, unde aurum efficiam amanti erili filio. sed foris concrepuit nostra: quinam exit foras? Nicobvlvs Ibo in Piraeum, visam écquae advenerit in portum ex Epheso navis mercatoria. nam meus formidat animus, nostrum tam diu ibi desidere neque redire filium. Chrysalvs Extexam ego illum pulchre iam, si di volunt. haud dormitandumst: opus est chryso Chrysalo. adibo hunc, quem quidem ego hódie faciam hic arietem Phrixi, itaque tondebo auro usque ad vivam cutem.