orationis. satis est. sequere hac me ac tace.— Chrysalvs Erilis patria, salve, quam ego biennio, postquam hinc in Ephesum abii, conspicio lubens. saluto te, vicine Apollo, qui aedibus propinquos nostris accolis, veneroque te, ne Nicobulum me sinas nostrum senem prius cónvenire quam sodalem viderim Mnesilochi Pistoclerum, quem ad epistulam Mnesilochus misit super amica Bacchide. Pistoclervs Mirumst me ut redeam te opere tanto quaesere, qui abire hinc nullo pacto possim, si velim: ita me vadatum amore vinctumque adtines. Chrysalvs Pro di immortales, Pistoclerum conspicor. o Pistoclere, salve. Pistoclervs Salve, Chrysale. Chrysalvs Compendi verba multa iam faciam tibi. venire tu me gaudes: ego credo tibi; hospitium et cenam pollicere, ut convenit peregre advenienti: ego autem venturum adnuo. salutem tibi ab sodáli solidam nuntio: rogabis me úbi sit: vivit. Pistoclervs Nempe recté valet? Chrysalvs Istuc volebam ego ex te percontarier. Pistoclervs Qui scire possum? Chrysalvs Nullus plus. Pistoclervs Quemnam ad modum? Chrysalvs Quia si illa inventa est, quam ille amat, recte valet; si non inventa est, minus valet moribundusque est. animast amica amanti: sí abest, nullus est; si adest, res nullast: ipsus est—nequam et miser.