et istúc confido a fratre me impetrassere; et causa iusta est, siquidem ita est ut praedicas, te eam cómpressisse vinulentum virginem. Lyconides Egone ut te advorsum mentiar, mater mea? Phaedrivm Perii, mea nutrix. obsecro te, uterum dolet. Iuno Lucina, tuam fidem! Lyconides Em, mater mea, tibi rem potiorem verbo: clamat, parturit. Evnomia Ei hac intro mecum, gnate mi, ad fratrem meum, ut istúc quod me oras impetratum ab eo auferam.— Lyconides I, iam sequor te, mater. sed servom meum Strobilum miror ubi sit, quem ego me iusseram hic opperiri. nunc ego mecum cogito: si mihi dat operam, me illi irasci iniurium est. ibo intro, ubí de capite meo sunt comitia.— Strobilvs Picis divitiis, qui aureos montes colunt, ego solus supero. nam istos reges ceteros memorare nolo, hominum mendicabula: ego sum ille rex Philippus. o lepidum diem. nam ut dudum hinc abii, multo illo adveni prior multoque prius me conlocavi in arborem indéque spectabam aúrum ubi abstrúdebat senex. ubi ille ábiit, ego me deorsum duco de arbore, exfodio aulam auri plenam. inde ex eo loco video recipere se senem; ille me non videt, nam ego declinavi paululum me extra viam. attat, eccum ipsum. íbo ut hoc condam domum.— Evclio Perii ínterii occidi. quó curram? quo nón curram? tene, téne. quem? quis? nesció, nil video, caécus eo atque equidém quo eam aut ubi sim aút qui sim nequeó cum animo certum ínvestigare. óbsecro vos ego, mi aúxilio,