quia venimus coctum ad nuptias. Evclio Quid tu, malum, cúras, utrum crudum an coctum ego edim, nisi tu mi es tutor? Congrio Volo scire, sínas an non sinas nos coquere hic cenam? Evclio Volo scire ego item, meae domi mean sálva futura? Congrio Vtinam mea mihi modo auferam, quae ádtuli, salva: me haud paenitet, tua ne expetam. Evclio Scio, né doce, novi. Congrio Quid est quá prohibes nunc gratia nos coquere hic cenam? quid fecimus, quid diximus tibi secus quam velles? Evclio Etiam rogitas, sceleste homo, qui angulós in omnis mearum aedium et conclavium mihi pervium facitis? ibi ubí tibi erat negotium, ad focum si adesses, non fissile auferres caput: merito id tibi factum est. adeo ut tu meam sententiam iam noscere possis: si ad ianuam huc accesseris, nisi iussero, propius, ego te faciam miserrimus mortalis uti sis. scis iam meam sententiam.— Congrio Quo abis? redi rursum. ita me bene amet Laverna, uti te iam, nisi reddi mihí vasá iubes, pípulo hic differam ante aédis. quíd ego nunc agám? ne ego edepol véni huc auspició malo. nummo sum conductus: plus iam medico mercedest opus. Evclio Hoc quidem hercle, quoquo íbo, mecum erit, mecum feram, neque isti id in tantis periclis umquam committam ut siet. ite sane nunciam omnes, et coqui et tibicinae, etiam íntro duce, si vis, vel gregem venalium, coquite, facite, festinate nunciam quantum libet.