credo aurum inspicere volt, ne subreptum siet.

EvclioExi, ínquam. age exi. exeúndum herclé tibi hinc est foras,circumspectatrix cum oculis emissiciis.StaphylaNam cur me miseram verberas?EvclioVt misera sisatque ut te dignam mala malam aetatem exigas.StaphylaNam qua me nunc causa extrusisti ex aedibus?EvclioTibi egó rationem reddam, stimulorum seges?illuc regredere ab ostio. illuc sis vide,ut incédit. at scin quo modo tibi res se habet?si hercle hodie fustem cepero aut stimulum in manum,testudineum istum tibi ego grandibo gradum.StaphylaVtinam me divi adaxint ad suspendiumpotius quidem quam hoc pacto apud te serviam.EvclioAt ut scelesta sola secum murmurat.oculos hercle égo istos, improba, ecfodiam tibi,ne me observare possis quid rerum geram.abscede etiam nunc—etiam nunc—etiam—ohe,istic astato. si hercle tu ex istoc locodigitum transvorsum aut unguem latum excesserisaut si respexis, donicum ego te iussero,continuo hercle ego te dedam discipulam cruci.scelestiorem me hac anu certo sciovidisse numquam, nimisque ego hanc metuo male,ne mi ex insidiis verba imprudenti duitneu persentiscat aurum ubi est absconditum,quae in occipitio quoque habet oculos pessima.nunc ibo ut visam sitne ita aurum ut condidi,