accessit animus ad meam sententiam,quam minimo sumptu filiam ut nuptum darem.nunc tusculum emi hoc et coronas floreas:haec imponentur in foco nostro Lari,ut fortunatas faciat gnatae nuptias.sed quid ego apertas aedis nostras conspicor?et strepitust intus. numnam ego compilor miser?CongrioAulam maiorem, si pote, ex viciniapete: haec est parva, capere non quit.EvclioEi mihi,perii hercle. aúrum rapitur, aula quaeritur.nímirum occidor, nisi ego intro huc propere propero currere.Apollo, quaeso, subveni mi atque adiuva,confige ságittis fures thensaurarios,si cui in re tali iam subvenisti antidhac.sed cesso prius quam prorsus perii currere?

AnthraxDromo, desquama piscis. tu, Machaerio,congrum, murenam exdorsua quantum potest.ego hinc artoptam ex proximo utendam petoa Congrione. tu istum gallum, si sapis,glabriorem reddes mihi quam volsus ludiust.sed quid hoc clamoris oritur hinc ex proximo?coqui hercle, credo, faciunt officium suom.fugiam intro, ne quid turbae hic itidem fuat.

Congrio†Óptati vires populares, íncolae, accolae, ádvenae omnes,date viam qua fugere liceat, facite totae plateae pateant.neque ego umquam nisi hodie ad Bacchas veni in Bacchanal coquinatum,ita me miserum et meos discipulos fustibus male contuderunt.