Sic potius, ut Demaeneto tibi ero praesente reddam. Libanvs Erus istunc novit atque erum hic. Mercator Ero huic praesente reddam. Libanvs Da modo meo periculo, rem salvam ego exhibebo; nam si sciat noster senex fidem non esse huic habitam, suscenseat, quoi ómnium rerum ipsus semper credit. Leonida Non magni pendo. ne duit, si non volt. sic sine astet. Libanvs Da, inquam. vah, formido miser, ne hic me tibi arbitretur suasisse, sibi ne crederes. da, quaeso, ac ne formida: salvom hercle erit. Mercator Credam fore, dum quidem ipse in mánu habebo. peregrinus ego sum, Sauream non novi. Libanvs At nosce sane. Mercator Sit, non sit, non edepol scio. si is est, eum esse oportet. ego certe me incerto scio hoc daturum nemini homini. Leonida Hercle istum di omnes perduint. verbo cave supplicassis. ferox est viginti minas meas tractare sese. nemo accipit, aufer te domum, abscede hinc, molestus ne sis. Mercator Nimis iracunde. non decet superbum esse hominem servom. Leonida Malo hercle iam magno tuo, ni isti nec recte dicis. Libanvs Impure, nihili. non vides irasci? Leonida Perge porro. Libanvs Flagitium hominis. da, óbsecro, argentum huic, ne male loquatur. Mercator Malum hercle vobis quaeritis. Leonida Crura hercle diffringentur, ni istum impudicum percies. Libanvs Perii hercle. age impudice, sceleste, non audes mihi scelesto subvenire? Leonida Pergin precari pessimo? Mercator Quae res? tun libero homini