Aetatem velim servire, Libanum ut conveniam modo. Libanvs Mea quidem hercle ópera liber numquam fies ocius. Leonida Etiam de tergo ducentas plagas praegnatis dabo. Libanvs Largitur peculium, omnem in tergo thensaurum gerit. Leonida Nam si huic sése occasioni tempus supterduxerit, numquam edepol quadrigis albis indipiscet postea; erum in óbsidione linquet, inimicum animos auxerit. sed si mecum occasionem opprimere hanc, quae obvenit, studet, maximas opimitates, gaudio exfertissimas suis eris ille una mecum pariet, gnatoque et patri, adeo ut aetatem ambo ambobus nobis sint obnoxii, nostro devincti beneficio. Libanvs Vinctos nescio quos ait; non placet: metuo, in commune ne quam fraudem frausus sit. Leonida Perii ego oppido, nisi Libanum invenio iam, ubiubi est gentium. Libanvs Illic homó socium ad malam rem quaerit quem adiungat sibi. non placet: pro monstro extemplo est, quando qui sudat tremit. Leonida Sed quid ego hic properans concesso pedibus, lingua largior? quin ego hanc iubeo tacere, quae loquens lacerat diem? Libanvs Edepol hominem ínfelicem, qui patronam comprimat. nam si quid sceleste fecit, lingua pro illo perierat. Leonida Adproperabo, ne post tempus praedae praesidium parem. Libanvs Quae illaec praeda est? ibo advorsum atque electabo, quidquid est. iubeo te salvere voce summa, quo ad vires valent. Leonida Gymnasium flagri, salveto. Libanvs Quid agis, custos carceris? Leonida O catenarum colone. Libanvs O virgarum lascivia. Leonida Quot pondo ted esse censes nudum? Libanvs Non edepol scio.