sonitu maxumo; aedes primo ruere rebamur tuas.aedes totae confulgebant tuae, quasi essent aureae.AmphitrvoQuaeso absolvito hinc me extemplo, quando satis deluseris.quid fit deinde?BromiaDum haec aguntur, interea uxorem tuamneque gementem neque plorantem nostrum quisquam audivimus;ita profecto sine dolore peperit.AmphitrvoIam istuc gaudeo,utut erga me merita est.BromiaMitte ista atque haec quae dicam accipe.postquam peperit, pueros lavere iussit nos. occepimus.sed puer ille quém ego lavi, ut magnust et multum valet!neque eum quisquam colligare quivit incunabulis.AmphitrvoNimia mira memoras; si istaec vera sunt, divinitusnon metuo quin méae uxori latae suppetiae sient.BromiaMagis iam faxo mira dices. postquam in cunas conditust,devolant angues iubati deorsum in impluvium duomaximi: continuo extollunt ambo capita.AmphitrvoEi mihi.BromiaNe pave. sed angues oculis omnis circumvisere.postquam pueros conspicati, pergunt ad cunas citi.ego cunas recessim rursum vorsum trahere et ducere,metuens pueris, mihi formidans; tantoque angues acriuspersequi. postquam conspexit angues ille alter puer,citus e cunis exilit, facit recta in anguis impetum:alterum altera prehendit eos manu perniciter.AmphitrvoMira memoras, nimis formidolosum facinus praedicas;nam mihi horror membra misero percipit dictis tuis.quid fit deinde? porro loquere.BromiaPuer ambo angues enicat.