<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg9006.tlg016.1st1K-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="39"><p>καὶ τὸ μετὰ ταῦτα πῶς ἄν τις ἐθελήσει τινὶ συν-

<lb n="20"/> θέσθαι ἢ μεταδοῦναι τῶν ἑαυτοῦ; πῶς τίς τινος ἀντι-

λήψεται καὶ καταπονουμένῳ χεῖρα ὀρέξει; τίνι βοηθή-

σει; τινα προσλήψεται εἰδὼς ἀντὶ τοῦ χάριν ὀφείλειν

τὸν εὖ πάσχοντα εἰς πολέμιον αὐτίκα

ἀλλ’ ἐῶ τοὺς ἄλλους, αὐτοὶ δέ γε ἡμεῖς οἵτινες εἰώθα-

<lb n="25"/> μεν ἀεὶ σώζειν, εἵ τις δεόμενος ἵκετο, πῶς ἔτι τῆς ἐκ

<note type="footnote">23 cf. p. 65, 13. Thuc. II 49, 1. Ι 3, 4</note>

<note type="footnote">2 ἀλλαξαμένους scripsi e LV ἀλλαξαμένοις Schm

7 ὑποψία scripsi e V ὑπεροψία L Schra 10 μὴ δὲ V | δια-

τοῦτο V 11 μὴ δ’ V | μὴ δὲ V 19 τομεταταῦτα LV |

ἐθελήσει scripsi coil. p. 78,25 ἐθελήσῃ LV Schm 21 χεῖρα

scripsi e LV χεῖρας Schm 23 ἀποκριθήσεται ἔται V</note>



<pb n="75"/>

φύσεως φιλανθρωπίας ἑξόμεθα; τίνας ἐλεήσομεν καὶ

σώσομεν κινδυνεύοντας; τίνας καταφεύγοντας εἰσδεξό-

μεθα; τίνων καὶ προστησόμεθα, ὥσπερ καταπεφευγότας

Ποτιδαιάτας προσεδεξάμεθα καὶ προέστημεν; οὐ γὰρ

οἶμαί τινα γενέσθαι τοσοῦτον εὐήθη ὡς μετὰ πεῖραν <lb n="5"/>

ἑνὸς καὶ δυεῖν ἀγνωμόνων ἀνθρώπων αἱρεῖσθαι καὶ

τρίτον ἄλλον εὐεργετεῖν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="40"><p>ταύτῃ τοι καὶ τοῖς δικαίοις

εὖ παθεῖν διὰ τοὺς ἀμνήμονας εὐεργεσίας περιέσται

ζημιοῦσθαι, καὶ τὸ κακὸν δὴ τοῦτο λυμανεῖται πᾶσι

τοῖς ἀγαθοῖς, ὧς εἶναι δέον ἓν τοῦτο σπούδασμα πάν- <lb n="10"/>

τὰς ποιεῖσθαι ἀνθρώπους, εἴ τίς που καὶ παραφανείη

πάθει τοιούτῳ κάτοχος ὤν, πάσῃ δυνάμει ἐκτρίβειν

πειρᾶσθαι κἀκ τοῦ μέσου ποιεῖν. ὃ δὴ καὶ ἡμᾶς καλῶς

λογισαμένους Ποτιδαιάτας μετελθεῖν οὐκ ἀξίως μὲν

τῆς ἐκείνων λώβης, ὅμως τῆς γε τῶν Ἀθηναίων φύ- <lb n="15"/>

σεως οὐ πολὺ ἄποθεν, καὶ ἅμα καλῶς ἂν ἔχοι καὶ

ἀποχρώντως ἡμῖν, εἰ τοῖς μικροῖς παιδευθέντες ἀγαθοὶ

γενόμενοι περιεῖεν τῷ βίῳ ἢ παντάπασιν ἐκτριβέντες

ἐκστῆναι τῶν ὄντων. εἰ δὲ καὶ οὕτως κακίας οὐκ

ἀφέξονται, ἀλλ’ ᾧ γε τὴν ἀξίαν τοῦ τολμήματος ἀπο- <lb n="20"/>

τίσουσι δίκην ὧς τάχιστα παραστήσεται.</p><p>41. Πλὴν οὕτως τῆς εἰς ἐκείνους τιμωρίας ἐλλιπῶς

ἐχούσης οὐκ ἀγαπῶσι Κορίνθιοι, ἀλλὰ μετεληλύθατε,

φασίν, ἀνοσίως καὶ ἀπανθρώπως αὐτούς. πῶς, ὦ

χρηστοί, ἀνοσίως καὶ ἀπανθρώπως; οὐκ ἦσαν ἡμῖν <lb n="25"/>

ἐχθροί; οὐ καθ’ ἡμῶν συνέστησαν; οὐκ ἐν εὐχῆς ἐποι-

οῦντο μέρει πᾶν ὁτιοῦν τῶν δεινῶν τυχεῖν ἡμᾶς ὑπο-

<note type="footnote">1 ἑξόμεθα — 2 καταφεύγοντας inserui e LV om Schm

5 τοσοῦτον scripsi e LV οὕτω Schm 6 δυεῖν scripsi e V

δυοῖν L Schm 12 τοιούτῳ scripsi e LV τούτῳ Schm

20 τοῦ τολμήματος inserui e V om L Schm</note>



<pb n="76"/>

στάντας; οὐκ ἴδει δὲ καὶ ἀντὶ τούτων σφάττειν αὐτοὺς

καὶ κατορύττειν ἢ βυθίζειν ἢ διὰ πυρὸς ἀφανίζειν;

εἶτα τί τούτων ἐγένετ’ αὐτοῖς πρὸς ἡμῶν; τούτων μὲν

οὐδέν, τοὐναντίον δὲ πᾶν. ἀπέθανεν οὐδείς, οὔκουν

<lb n="5"/> ὑπ’ Ἀθηναίων, ἀλλ’ ὧς σὺν χρόνῳ παρεστησάμεθα

τὴν πόλιν, περιεποιησάμεθα καὶ ζῆν ἀνήκαμεν καὶ

περινοστεῖν ἐλευθέρους οὐκ ὄντας ἀξίους τοιούτου

τυχεῖν οὐδενός.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="42"><p>ἄνευ δὲ ὧν εἰρήκαμεν, τίς ποτε

περὶ πολέμου νενομοθέτηκε καὶ μέτρα καὶ τρόπους εἰση-

<lb n="10"/> γησάμενος μάχης μέχρι τοσούτου διετάξατο προιέναι,

περαιτέρω δὲ μή, καὶ οὕτως μὲν συμπλέκεσθαι, οὕτως

δὲ οὐδαμῶς, καὶ τοὺς ἐχθροὺς μετιτέον εἶναι ἢ τιμω-

ρητέον τόνδε τὸν τρόπον, ἀλλὰ μὴ τόνδε, καὶ δεῖν γε

ἡμᾶς ἀκολουθεῖν αὐτῷ ἢ μὴ ἀκολουθοῦντας ἐπιτι-

<lb n="15"/> μᾶσθαι καὶ δίκας ὑπέχειν ὧς οὐ νομίμως οὐδὲ δικαίως

τὴν ἀγωνίαν ποιησαμένους; οὐκ ἔστιν ὁ ταῦτα νομοθε-

τῶν, οὐκ ἔστιν οὐδείς, ἀλλ’ ὧς ὁ καιρὸς φέρει, καὶ

τἀς μάχας διαθετέον ἅπαντες λέγουσι, καὶ κοινὸς οὗτος

ἅπασι νόμος, ὡς ἑκάστῳ ἐκ τῶν συμπιπτόντων παρί-

<lb n="20"/> σταται τὸν πόλεμον διαφέρειν.</p></div></div></body></text></TEI>