94. ἕνεκ᾿ ἀρητῆρος] βραχὺ διασταλτέον ἐπὶ τὸ ἑκατόμβης καὶ ἀρητῆρος. κοινὸν δὲ τὸ ἕνεκα· οὔτʼ εὐχωλῆς οὔθʼ ἑκατόμβης ἕνεκα, ἀλλʼ ἀρητῆρος ἕνεκα μέμφεται.

96. τούνεκ᾿ ἄρʼ ἄλγεʼ] ἀθετεῖται, ὅτι περισσός· πρόκειται γὰρ “ἀλλ᾿ ἕνεκ᾿ ἀρητῆρος, ὃν ἠτίμησʼ Ἀγαμέμνων.”

97. λοιμοῖο βαρείας χεῖρας ἀφέξει] Δαναοῖσιν ἀεικέα λοιγὸν .ἀπώσει. οὕτως Ἀρίσταρχος. καὶ ἡ Μασσαλιωτικὴ δὲ καὶ ἡ Ῥιανοῦ τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον. ἔοικεν οὖν ἡ ἑτέρα Ζηνοδότου εἶναι, ἡ οὐδʼ ὅγε πρὶν λοιμοῖο βαρείας χεῖρας ἀφέξει.

98. ἑλικώπιδα] μελανόφθαλμον, ἀφʼ οὗ εὐπρεπῆ, ὡς “ ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο” (Il. 2, 825) καὶ Καλλίμαχος “Αἴσηπον ἔχεις ἑλικώ- 1. Lemma ἐνὶ στρατῷ om. 18. καὶ ἡ M. —ἀφέξει] Haec in Ἀριστάρχειοι Vill.] ἀρίσταρ quod lic scholii proximi leguntur in Ἀριστάρχσυ esse potest. 2. ἡ ante Ἀριστοφάνους om. 26. Αἰσήποιο] αἰσήποι (sic) 3. ἐπὶ τοῦ Vill.] ἐπὶ τὴν. Καλλίμαχος ante ὕδωρ μέλαν lec- 4. ἐγκλιτικῶς Vill.] ἐγκλιτικός. tum hunc transposui. Nam quae 9. ἐλλείπει ἡ περί καὶ περισσ ἐστὶν sequuntur Callimachi esse verba ἡ ἐπί ἐν τῷ ἐπιμέμφεται] ἐλλείπει τὸ (fr. 290, ed. Schneid.) ex ali- περί καὶ περισσὸν τὸ ἐπιμέμφεται A. orum codicum scholiis ad Il. 2 Correxit Cobetus et partim Lehr- 825 et Eustathio, p. 354, 22 novimus. sius. τατον ὕδωρ.” ἢ τὴν οὐκ ἀτενῆ τὴν θέαν. ἢ τὴν ἀξιοθέατον, πρὸς ἣν πάντες ἑλίσσουσι τὴν θέαν.

99. ἀπριάτην ἀνάποινον] ὅτι οὐ κατὰ προσηγορίαν τὴν ἀπριάτην λέγει, ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ ἀπρατί, καὶ παράλληλον τὸ ἀνάποινον· τὸ γὰρ αὐτὸ διʼ ἀμφοτέρων δηλοῦται. διασταλτέον δὲ βραχὺ ἀπριάτην, ἀνά- ποινον, στικτέον δʼ ἐς Χρύσην, ἐπεὶ κοινὸν κατὰ πάντων τὸ πρίν. τὸ ἀπριάτην ἐπιρρηματικῶς ἀκούει Ἀπολλώνιος ἀντὶ τοῦ ἀπριάδην.

ἄγειν] τοῦτο ἐπὶ νηὸς καὶ ἅρματος, ὡς τὸ “ὃ οἴκοθεν ἦγ᾿ ὁ γε- ραιός” (Il. 11, 632). καὶ “ἦγον δὲ Μαχάονα ποιμένα λαῶν” (Il. 11, 596). παράληψις δὲ ὁ τρόπος. οὐ γὰρ ἐπʼ ἴσοις ἀπαλλάσσε- σθαι δεῖ τοὺς προαμαρτήσαντας.