77. ἠμέν μοι πρόφρων] ἐπὶ μὲν τοῦ προτέρου βαρεῖαν παρα- ληπτέον κατὰ τὴν ἄρχουσαν· κεῖται γὰρ ἀντὶ τοῦ ἠμὴν, ὅπερ ἐστὶν ὁρκικὸν ἐπίρρημα, ὅπερ ὁ ποιητὴς ἀεὶ διὰ τοῦ ε προφέρεται· “ ἠμὲν τοὺς ἵππους τε καὶ ἅρματα,” “ἠμὲν ἐμοὶ δώσειν” (Il. 14, 275). τὸ δὲ “ἦ γὰρ ὀΐομαι” (78) περισπωμένῃ τάσει ἀναγνωστέον· διαβε- βαίωτικὸς γὰρ ὁ σύνδεσμος.

80. *κρείσσων γὰρ βασιλεύς] ὅτι Ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ ν γράφει. τὰ δὲ τοιαῦτα συγκριτικὰ ἔχει ἐπὶ τῆς εὐθείας τὸ ν.

9. Lemma ἤτοι ὅγʼ ὣς εἰπών. 23. ἠμέν] In hoc scholio A 10. οὐδεὶς] ου quod οὐδεὶς potius ubique ὴ μὲν, sine spiritu, pariter- que ἡ μήν. est quam οὐδέ. 16. καὶ ὄτι τὸ εἴσω Cobetus] ὅτι 29. ὅτι] Praescriptum ⋇. τοῦ ν addidit Bekkerus, solum ἀντὶ τοῦ εἰς] In marg. interiore ν Vill. ἀντὶ τῆς εἰς προθέσεως. 30. συγκριτικὰ ex scholio v. 249] εὐσύγκριτα

χέρηϊ] ὡς Ἄρηϊ. γέγονε δὲ οὕτως. ἔστι τι χερείων, οὗ γενικὴ χερείονος καὶ αἰτιατικὴ “χερείονά περ καταπέφνων” (Il. 17, 539), ὃν οὖν τρόπον τὴν χερείονα αἰτιατικὴν συγκόψας ἔφη “ἀλλὰ τὸν υἱὸν γείνατο εἷο χέρεια” (Il. 4, 400), πληθυντικῶς δὲ τὰ χερείονα χέρεια “χέρεια δὲ χείρονι δόσκεν” (ll. 14, 382), τοῦτον τὸν τρόπον καὶ τὴν χερείονι χέρειι· καὶ ἐπεὶ κακόφωνόν ἐστι, τροπὴ ἐγένετο τῆς ει διφθόγγου εἰς τὸ η. οὕτως Ἡρωδιανός.

81. καταπέψῃ] ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν τῇ γαστρὶ πλείω χρόνον κατεχομένων σιτίων διὰ τὴν πέψιν τὴν ἐν αὐτῇ γινομένην.

83. * φράσαι] ὅτι Ζηνόδοτος γράφει φράσον. μᾶλλον δὲ τὸ φράσαι ἁρμόζει.

85. *μάλα] διασταλτέον ἐπὶ τὸ μάλα.

θαρσήσας μάλα εἰπέ] τρία εἰσὶ τὰ ἐν τῇ κοινῇ ὀξυνόμενα, ἐλθέ, εὑρέ, εἰπέ· ἰδίως δὲ καὶ μακρῷ παραλήγονται. Ἀττικοὶ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν βραχυπαραλήκτων ὀξύνουσι τὸ ἰδέ καὶ λαβέ.

ὅ τι οἶσθα] ὅτι οἶσθα χωρὶς τοῦ σ. οὕτως γὰρ λέγει διὰ παντός· “οἶσθα· τίη τοι ταῦτα” (Il. 1, 365), “οἶσθα, γέρον,” (Od. 4. 465).