103—111. Ὑπεράνω δὲ τῆς Σικελικῆς γῆς ὁ Λιβυκὸς
πόντος τὸ κῦμα κορύσσων καὶ αὔξων ἕλκεται ἔσω Λιβύης
εἰς κόλπον μέγιστον, ἤτοι τὴν ἑτέραν Σύρτιν,
τουτέστι τὴν νοτίαν, συστρέφων, ἥντινα καὶ μείζονα
λέγουσιν. Ἡ δὲ ἄλλη μικρὸν ἔχει τὸν πόρον, οὐ τοσοῦτον
εἰσέχουσα, καὶ δυτικωτέρα τυγχάνουσα, τὴν
πλημμυρίδα τοῦ πόντου τοῦ Σαρδώου καὶ Τυρσηνικοῦ
πόρρωθεν ἐρχομένην δέχεται. Οὕτως μὲν οὗτοι, ὅ τε
τῆς μεγάλης Σύρτιδος καὶ τῆς μικρᾶς δηλονότι, οἱ
κόλποι συστρέφονται καὶ βοῶσιν. Ἀπὸ δὲ τῶν Σικελικῶν
ὀρῶν, οἱονεὶ πλέουσιν ἐκ Σικελίας, διὰ τὸ μηκέτι
φαίνεσθαι τὰ τῆς Σικελίας ὄρη, τὸ μακρὸν τῆς Κρήτης
ἐπὶ τὴν ἀνατολὴν διαδέχεται πέλαγος, μέχρι τῆς
Σαλμωνίδος ἄκρης, ἥντινα τὸ ἀνατολικώτερον τῆς
Κρήτης ἀκρωτήριον λέγουσιν εἶναι, τὸ δὲ Κριοῦ μέτωπον
τὸ δυτικώτερον. 112—129. Δύο δὲ ἐφεξῆς προσωτέρω πυκνοῦνται, ὃ
ἔστιν αὔξονται καὶ εἰς ὕψος αἴρονται, πελάγη, ὑπὸ τῆς
τοῦ Θρᾳκικοῦ βορρᾶ ἐλαυνόμενα πνοῆς, ὀρθοῦ φυσῶντος
αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἐξεναντίας κεῖται αὐτῶν. Τὴν δὲ
πρώτην τῶν δύο θαλασσῶν Φαρίαν, ἤτοι Αἰγυπτίαν,
καλοῦσιν, ἐπὶ τὴν ἐσχάτην ἐξοχὴν ἐκτεινομένην τοῦ
Κασίου ὄρους, ὃ ἔστιν ὑπὲρ τὸ Πηλούσιον πρὸς τῇ
Σερβωνίδι λίμνῃ. Τὴν δὲ ἑτέραν Σιδωνίαν, ἤτοι
Φοινικίαν, λέγουσιν, ὅπου ὁ Ἰσσικὸς ἄπειρος ἢ μέγιστος
κόλπος συρόμενος ἐπὶ τὸν βορρᾶν ἐς μυχὸν γαίης,
ἤτοι ἐπὶ τὴν ἐξοχὴν τῆς γῆς ἢ ἐπὶ τὴν παραλίαν, μέχρι
τῆς Ἰσσοῦ πόλεως τὴν τῶν Κιλίκων χώραν παραμείβων
διέρχεται, οὐ πόρρωθεν μὲν κατὰ τὰ ἄνω μέρη
ὢν ἰσόδρομος, οὐδὲ διόλου ἐπὶ τὸν βορρᾶν ἐπ᾿ εὐθείας
φερόμενος· πλησίον γὰρ τῆς τῶν Κιλίκων γῆς καμπῇ
μελαγγείῳ, ἤτοι τῇ μελαίνῃ αὐτοῦ συστροφῇ, ἀποπαύεται.
Ὅταν γὰρ τῆ Κιλικίᾳ ἐπιβάλῃ, πάλιν
ἐπὶ δύσιν ἀναχωρεῖ, καὶ τὴν στροφὴν ἐκεῖ ποιησάμενος
ἐπὶ τὸν ζέφυρον ἐκπτύει τὴν θάλασσαν. Ἐπεὶ μὴ
κατ᾿ εὐθὺ φέρεται, διὸ καὶ κατὰ τὴν ἕρπυσιν δράκοντι

 
 ἀπεικάζεται. Καθάπερ γὰρ δράκων καταπληκτικοὺς
ὀφθαλμοὺς ἔχων σκολιὸς καὶ βραδὺς συρόμενος συστρέφεται,
ὑπὸ δὲ τούτου ἐρχομένου ἡ τοῦ ὄρους ἄκρα
πᾶσα βαρύνεται, οὕτω καὶ ἐκεῖνος ὁ Ἰσσικὸς κόλπος
ὑπὸ ταῖς προχύσεσι βαρυνόμενος πολύχυτος ἐν τῇ θαλάσσῃ
ἔνθα κἀκεῖσε συστρέφεται. Ἐπὶ τούτου μὲν
τοῦ Ἰσσικοῦ κόλπου προχύσεσιν οἱ Παμφύλιοι κατοικοῦσιν,
ἕως ἐπὶ τῶν Χελιδονίων νήσων Παμφυλίας,
 αἵτινές εἶσι Μελανίππαι, Γάγαι καὶ Κορύθαλαι .
Σημεῖον δὲ καὶ πέρας ὁ Ἰσσικὸς κόλπος πρὸς τὸν ζέφυρον
ἢ κατὰ τὴν δύσιν πόρρωθεν τὰ Πάταρα ἔχει,
καὶ τοῦτο τὸ τέλος τοῦ Σιδονίου πελάγους.