Σοφὸν οὖν ἄρα καὶ παντὸς ἐπαίνου μεστὸν, τὸ πεποιθέναι
μᾶλλον ἐπὶ Θεῷ, καὶ μὴ τοῖς τῶν πλανώντων ἀποφέρεσθαι
λόγοις ἐπὶ τὸ προσκρούειν τῷ Θεῷ, ἐμφρόνως δὲ μᾶλλον
 6. γε om. D. 15. καὶ ἀσυνέτως αὐτοῖς inverso ordine D. 16. ἔτι
pro ὅτι D. 17. Hoc ἰδοὺ alt. accessit ex b. ὁ assumptum ex B.D.b.
18. ἀνθιστάμενος pro ἀντονιστ. b. 20. τε assumptum ex b.
21. φοβεῖσθαι. b. ἡ om. b. supra lineam manu eadem habet D. ἡ alt, assumptum
ex D. 

 
 d πρὸ πείρας αὐτῆς ἀποφοιτᾶν τῆς ὀργῆς, καὶ μὴ ὀψὲ παθόντας
θόντας ὀλοφύρεσθαι, μόλις εἰς ἀνόνητον ἰόντας ὑστερο-
ὐστεροβουλίαν. 5 Ἀνατελεῖ ὡς ἄγρωστις κρῖμα ἐπὶ χέρσον ὑγροῦ τῷ μόσχῳ τ’
οἴκου δι’. Η ἄγρωστις φύεται ἐν ἀγροῖς, μάλιστα τοῖς ἀνηρότοις
καὶ κεχερσωμένοις, καταδράττεται δὲ, καὶ μάλα νεανικῶς,
τῆς παρατυχούσης καὶ γείτονος γῆς. διέρπει γάρ πὼς εἰς
 e τὸ εὐρὺ, καὶ ἔτι δυσκαταγώνιστος τοῖς ἀνείργειν αὐτῆς ἐθέλουσι
τὸν ἀεὶ τῶν παρακειμένων ἐπέκεινα δρόμον. κρῖμα 
τοίνυν φησί· δῆλον δὲ ὅτι παρ’ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ· καθάπερ
τις ἄγρωστις ἐπ’ ἀγροῦ χέρσον ἀνατελεῖ τῷ μόσχῳ τού οἴκου
ὤν. ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι ψῆφος ὀλέθρου καὶ νεῦμα κολάζον
ἔσται παρ’ ἐμοῦ, καταδράξεται δὲ ὡς ἄγρωστις τοῦ μόσχου,
ἤτοι τῶν σεβασμάτων τοῦ ὄντος ναοῦ κατὰ τὴν Βαιθήλ. 
σημαίνει γὰρ τοῦτο ὁ οἶκος τοῦ ὤν. ἐκδεδώκασι μὲν γὰρ
οἱ ἕτεροι πάλιν ἑρμηνευταὶ τοῦ μόσχου τοῦ οἴκου Βαιθήλ· οἱ
 145 Α. a δέ γε ἑβδομήκοντα ἀντὶ τοῦ οἴκου Βαιθὴλ, οἴκου ὢν εἰρήκασι.
καὶ τὴν αἰτίαν ἤδη προείπομεν ἐν τοῖς ἀνωτέρω, πλὴν οὐδὲν
ὀκνοῦντες ὑπομνήσομεν. σελήνης μὲν γὰρ τέκνον, ἔκγονον 
δὲ ἡλίου τὸν Ἄπιν Αἰγύπτιοι μυθοπλαστοῦντες ἔλεγον. ὢν
δέ ἐστι κατ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος. εἰς τύπον δὲ τοῦ παρ’ Αἰγυπτίοις
τίοις Ἄπιδος ἡ δάμαλις ἦν, ἢν ἐποίησεν Ἱεροβοάμ. οὐκοῦν,
ὡς ἄηρωστις καταδραττομένη, φησὶ, καὶ νικῶσα πᾶν ὅσον
 2. ὑστεροβουλίαν. Hic sequuntur in D. quae infra dedi; ; non sunt autem B.
Cyrilli, sed cujusdam scholion, textui Cyrilli adjectum: : ἄμεινον δὲ παρὰ πολύ
φαίην ἂν ἔγωγε τὸ μὴ πλήττεσθαι τὴν ἀρχὴν, ἤγουν τετραυματισμένους ἀνοιμώζειν
εἰκῆ. παραιτητέον οὖν ἄρα καὶ τοὺς εἰς ἔκτοπον πλάνην ἀποκομίζειν ἐθέλοντας, διὰ
τοῦ τὸ τῆ κτίσει λατρεύειν παρὰ τὸν κτίστην καὶ ποιητήν· καὶ τοὺς τῶν αἱρέσεων
προεστηκότας ἐν ἴσῳ ποιεῖσθαι λόγῳ τοῖς τὰ τοιάδε συμβουλεύουσι· κατακομίζουσι
γὰρ εἰς πέταυρον ἅδου καὶ αὐτοὶ τὰς τῶν προσιόντων ψυχὰς, ῥήματα κενὰ καὶ
διαθήκας ψευδεῖς λαλοῦντες οἱ δείλαιοι· βλέπουσι μὲν γὰρ τῶν ἀληθῶν οὐδὲν,
λαλοῦσι δὲ μᾶλλον τὰ ἀπὸ καρδίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀπὸ στόματος κυρίου καθὰ
γέγραπται. 7. καὶ alt. om. D. 12, τις assumptum ex B.D.
καθάπερ (sic) Pontanus.] 22. κατ’ αὐτοὺς om. D. b. 

 
ἐστὶ παρακείμενον, κρῖμα γενήσεται παρ’ ἐμοῦ, τῷ μόσχῳ τοῦ
οἰκοῦ ὢν, ἤτοι Βαιθήλ. παναλκὲς γὰρ τὸ θεῖον ἀεὶ, καὶ τοῖς b 
αὐτοῦ νεύμασιν οὐδὲν ἔσται τὸ ἀντιστατοῦν. “ Τὴν γὰρ Εs. xiv. 27. 
"χεῖρα τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει ;” κατὰ τὸ
 γεγραμμένον. Παροικήσουσιν οἱ κατοικοῦντες Σαμάρειαν, ὅτι ἐπένθησεν ὁ λαὸς
αὐτοῦ ἐπ’ αὐτό· καὶ καθὼς παρεπίκραναν αὐτὸν, ἐπιχαροῦνται
ἐμ τὴν δόξαι αὐτοῦ. Ἴδου δὴ καθίστησιν ἐναργὲς τὸ κρῖμα τὸ καταδραττόμενον
 τοῦ μόσχου, καὶ ἀγρώστεως δίκην ἐξευρύνεσθαι πεφυκὸς,
καθ’ ὧνπερ ἂν βούλοιτο Θεός· ἱστορίας δὲ διαμέμνηται καὶ c 
νῦν, ἢν ἀναγκαῖον εἰπεῖν· συνήσομεν γὰρ ὡδὶ, καὶ οὐχ ἑτέρως,
τὸ χρησμῳδούμενον. ἔθος ἦν ἅπασι τοῖς εἰδώλων προσκυνηταῖς,
κυνηταῖς, καιροῦ καταθλίβοντος καὶ πολεμίων ἐφεστηκότων,
 εἰ ἐν ἐνδείᾳ γένοιντο χρημάτων, ἅπτεσθαι καὶ αὐτῶν τῶν ἐν
τοῖς τεμένεσιν ἀναθημάτων. γέγραπται τοίνυν ἐν ταῖς βασιλείαις,
λείαις, ὅτι πολιορκοῦντος τὰς ἐν Σαμαρείᾳ πόλεις τοῦ
βασιλέως Συρίας, Μαναεΐμ, τὸ τηνικάδε βασιλεύων ἐπὶ τὸν
Ισραὴλ, εἶτα ταῖς ἴσαις δυνάμεσιν ἀντιφέρεσθαι πρὸς ἐκεῖνον d 
 οὐκ ἔχων, ἐπρεσβεύετο πρὸς Φούλαν τὸν τῶν Ἀσσυρίων
βασιλέα, καὶ δώροις ἀνέπειθεν ἐπαμύναι τε οἱ, καὶ ἀποστῆσαι
τὸν Σύρον, ὃ δὴ καὶ τετέλεσται. εἷλε γὰρ ἐκεῖνος κατὰ
κράτος τὴν Δαμασκὸν, ἀποσφάττει δὲ καὶ αὐτὸν τὸν Ἄδερ.
φασὶ τοίνυν, ὅτι πλείστης ὅσης ὁλκῆς ζητουμένης χρυσίου,
 περιέστη λοιπὸν εἰς τοῦτο τῷ Mαναεΐμ ἀνάγκης τὰ πράγματα,
ὡς καὶ μίαν δάμαλιν ὑφελέσθαι χρυσῆν, καὶ συναποστεῖλαι
διὰ τῶν πρέσβεων. καὶ τεθρήνηκε μὲν ὁ Ἰσραὴλ, e 
ἢν ἐνόμιζεν εἶναι θεὸν, ἐκπεμπομένην ὁρῶν. ᾤετο γεμὴν,
ψυχροῖς ἑαυτὸν λογισμοῖς παραμυθούμενος, ὡς ἐν μείζοσιν
 6. ὁ assumptum ex B.D. (Αlex. XII.) 12. ἣν om. D. συνήσωμεν Edd.
15. εἰ] οἱ D. Aubertus. χρημάτων γένοιντο inverso ordine D. 17 Σαμαρείᾳ]
συρία (sic) B. 18. Mαναεΐμ] Sic correxi ex D. hic et infra. Mαναΐμ Edd. 

 
ἔσται, καὶ λαμπροτέροις αὐτὴν ἐνιδρύσει ναοῖς ὁ Βαβυλώνιος.
διέκειτο δὲ πρὸς τούτοις, ὅτι προσκυνηθήσεται καὶ παρὰ
πλειόνων ἐθνῶν· μυρία γὰρ ὅσα ἐστὶ τὰ Περσῶν τε καὶ
Μηδῶν ἔθνη. ὁ μὲν οὖν Μαναεΐμ, ὡς ὅλην οὖσαν δι’ ὅλου
 146 A. a χρυσῆν, πέπομφε τὴν δάμαλιν· ὁ ’δε γε Φούλα συνέθλασε 
λαβών· ἕτερον γὰρ παρ’ ἐκείνοις τὸ σέβας, καὶ δαμάλεως
οὐκ ἀνέχονται. εἶτα, φασὶν, οὐχ ηὑρῆσθαι χρυσῆν, ἡπόχαλκον
χαλκον δὲ μᾶλλον, χρυσῷ διαπεπασμένην. ἐντεῦθεν, φησὶν,
ὁ Ἀσσύριος ἐγέλασε τὸν Ἐφραΐμ, τουτέστι, τὸν Μαναεΐμ
τὸν ἐκ φυλῆς Ἐφραΐμ βασιλεύοντα . διέπτυσε δὲ πρὸς 
τούτῳ καὶ τὰς τοῦ Ἰσραὴλ εἰκαιοβουλίας.