»Κωνσταντῖνος Σεβαστὸς ταῖς ἐκκλησίαις. >Πεῖραν λαβὼν ἐκ τῆς τῶν κοινῶν εὐπραξίας ὅση τῆς θείας
 >μεως πέφυκε χάρις, τοῦτον πρὸ πάντων ἔκρινα εἶναί μοι
>σκοπόν, ὅπως παρὰ τοῖς μακαριωτάτοις τῆς καθολικῆς
πλήθεσι πίστις μία καὶ εἰλικρινὴς ἀγάπη ὁμογνώμων τε περὶ τὸν
>παγκρατῆ θεὸν εὐσέβεια τηρῆται. ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο ἑτέρως οὐχ >οἷόν τε ἦν ἀκλινῆ καὶ βεβαίαν τάξιν λαβεῖν, εἰ μή εἰς ταὐτὸν
 >των ὁμοῦ ἢ τῶν γοῦν πλειόνων ἐπισκόπων συνελθόντων,
δῶν προσηκόντων τῇ ἁγιωτάτῃ θρησκείᾳ διάκρισις γένοιτο, τούτου
>ἕνεκεν πλείστων ὅσων συναθροισθέντων καὶ αὐτὸς δὲ καθάπερ εἶς
 4—8 vgl. Theodoret. Haeret. Fabul. IV 7 PG 83, 425 B — 13 — S. 46, 10
Euseb. Vit. Const. ιιι 17 —20. Socrat. ι 9, — 46 
 * 13 — S. 47, 3 Gelas. Cyzic. ιι 36 
 Α HN (n) GS (s) DL + FV (v) = z Τ [von 5 καὶ an] 
 1 τῶν αἰώνων ἀμήν > n ι ἧ τριὰς — 2 ἀίδιος Π = Cass. > ΩSocr. Gel.
ι 3 ταύτῃ AN ι 4 μελετίου n τῆ ἐκείνου Dsv ι καὶ > A ι 6 τινὰ ns
ι 7 κενοῖς Anv καινοῖς sLT Λαί ἐν οἷσ D, vgl. τὰ καταγέλαστα Haeret. Fabul.
ι 9 δὲ καὶ > T ι 10 διδάσκων· καὶ προὖργον] γινώσκειν· πρέπον γοῦν Τ
ι 13 ῑ am Rand HSS ι 14 ὅση] ὅσοι T ι 15 χάρις = Gel. Eus. Socr.] ἧ χάρισ’
SDLT ι τοῦτον πρὸ nsDL Socr. Cod. M τοῦτον τε πρὸ ATSocr. Codd. FC τούτων
τε πρὸ V τοῦτον Λαὶ πρὸ Gel. τοῦτον πρό γε Eus., ob τοῦτόν γε πρὸ zu lesen?
ι 18 ἑτέρωσ TTGel. Socr. > Eus. ι 20 ἧ τῶν γοῦν τῶν γοῦν auf Rasur A) = Eus.
Socr.] ἤγουν τῶν n Gel. ι ἑκάστου = Gel. Eus. Socr.] ἑκάστου τε Kn ι 21 θρησκείᾳ
= Gel. Eus. Socr.] ἐκκλησία TEus. Cod. V 


 
>ἐξ ὑμῶν τυγχάνων συμπαρών, οὐ γὰρ ἀρνησαίμην ἄν, ἐφ’ ᾧ μάλιστα
>χαίρω, συνθεράπων ὑμέτερος πεφυκέναι), ἄχρι τοσούτου ἅπαντα τῆς
>προσηκούσης τετύχηκεν ἐξετάσεως, ἄχρις οὗ ἡ τῷ πάντων ἐφόρῳ
>θεῷ ἀρέσκουσα γνώμη πρὸς τὴν τῆς ἑνότητος συμφωνίαν εἰς φῶς
 >προήχθη, ὡς μηδὲν ἔτι πρὸς διχόνοιαν ἢ πίστεως ἀμφισβήτησιν
>ὑπολείπεσθαι. >Ἔνθα καὶ περὶ τῆς ἁγιωτάτης τοῦ Πάσχα ἡμέρας γενομένης >ζητήσεως, ἔδοξε κοινῇ γνώμῃ καλῶς ἔχειν ἐπὶ μιᾶς ἡμέρας πάντας
>τοὺς ἁπανταχοῦ ἐπιτελεῖν. Τί γὰρ ἡμῖν κάλλιον, τί δὲ σεμνότερον
 >ὑπάρξαι δυνήσεται τοῦ τὴν ἑορτὴν ταύτην, παρ’ ἧς τὴν τῆς
>ἀθανασίας εἰλήφαμεν ἐλπίδα, μιᾷ τάξει καὶ φανερῷ λόγῳ παρὰ πᾶσιν
ἀδιαπτώτως φυλάττεσθαι; καὶ πρῶτον μὲν ἀνάξιον ἔδοξεν εἶναι τὴν
>ἁγιωτάτην ἐκείνην ἑορτὴν τῇ τῶν Ἰουδαίων ἑπομένους συνηθείᾳ
πληροῦν οἳ τὰς ἑαυτῶν χεῖρας ἀθεμίτῳ πλημμελήματι χράναντες
 >εἰκότως τὰς ψυχὰς οἱ μιαροὶ τυφλώττουσιν. ἔξεστι γὰρ τοῦ ἐκείνων
>ἔθνους ἀποβληθέντος ἀληθεστέρᾳ τάξει, ἣν ἐκ πρώτης τοῦ πάθους
ἡμέρας μέχρι τοῦ παρόντος ἐφυλάξαμεν , καὶ ἐπὶ τοὺς μέλλοντας
>αἰῶνας τὴν τῆς ἐπιτηρήσεως ταύτης συμπλήρωσιν ἐγγίνεσθαι. μηδὲν >τοίνυν ἔστω ἡμῖν κοινὸν μετὰ τοῦ ἐχθίστου τῶν Ἰουδαίων ὄχλου.
 >εἰλήφαμεν γὰρ παρὰ τοῦ σωτῆρος ἑτέραν ὁδόν· πρόκειται δρόμος
>τῇ ἱερωτάτῃ ἡμῶν θρησκείᾳ καὶ νόμιμος καὶ πρέπων. τούτου
>συμφώνως ἀντιλαμβανόμενοι, τῆς αἰσχρᾶς ἐκείνης ἑαυτοὺς συνειδήσεως
ἀποσπάσωμεν,