πᾶσαν Δευκαλίωνος ἀμύμονος οἶδα γενέθλην·οὐ Πύλον ἠμαθόεσσαν ἔχεις, Νηλήιον οὖδας,—Ἀντίλοχον δεδάηκα, τεὴν δʼ οὐκ εἶδον ὀπωπὴνοὐ Φθίην χαρίεσσαν, ἀριστήων τροφὸν ἀνδρῶν·οἶδα περικλήιστον ὅλον γένος Αἰακιδάων, ἀγλαΐην Πηλῆος, ἐυκλείην Τελαμῶνος,ἤθεα Πατρόκλοιο καὶ ἠνορέην Ἀχιλῆος.τοῖα Πάριν ποθέουσα λιγύθροος ἔννεπε νύμφη·αὐτὰρ ὁ μειλιχίην ἠμείβετο γῆρυν ἀνοίξας·εἴ τινά που Φρυγίης ἐνὶ πείρασι γαῖαν ἀκούεις, Ἴλιον, ἣν πύργωσε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων·εἴ τινά που πολύολβον ἐνὶ Τροίῃ βασιλῆαἔκλυες εὐώδινος ἀπὸ Κρονίδαο γενέθλης·ἔνθεν ἀριστεύων ἐμφύλια πάντα διώκω.εἰμί, γύναι, Πριάμοιο πολυχρύσου φίλος υἱός, εἰμὶ δὲ Δαρδανίδης· ὁ δὲ Δάρδανος ἐκ Διὸς ἦεν,ᾧ καὶ ἀπʼ Οὐλύμποιο θεοὶ ξυνήονες ἀνδρῶνπολλάκι θητεύουσι καὶ ἀθάνατοί περ ἐόντες·ὧν ὁ μὲν ἡμετέρης δωμήσατο τείχεα πάτρης,τείχεα μαρμαίροντα, Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλων. αὐτὰρ ἐγώ, βασίλεια, δικασπόλος εἰμὶ θεάων·καὶ γὰρ ἀκηχεμένῃσιν ἐπουρανίῃσι δικάζωνΚύπριδος ἀγλαΐην καὶ ἐπήρατον ᾔνεσα μορφήν,ἡ δὲ περικλήιστον, ἐμῶν ἀντάξιον ἔργων,νύμφην ἱμερόεσσαν ἐμοὶ κατένευσεν ὀπάσσαι, ἣν Ἑλένην ἐνέπουσι, κασιγνήτην Ἀφροδίτης,ἧς ἕνεκεν τέτληκα καὶ οἴδματα τόσσα περῆσαι.δεῦρο γάμον κεράσωμεν, ἐπεὶ Κυθέρεια κελεύει·μή με καταισχύνειας, ἐμὴν μὴ Κύπριν ἐλέγξῃς.οὐκ ἐρέω· τί δὲ τόσσον ἐπισταμένην σε διδάξω;