ἣν γάμος οὐκ ἔσπειρε καὶ οὐ μαιώσατο μήτηρ,ἀλλὰ σιδηρείη σε τομὴ καὶ ῥίζα σιδήρουπατρῴων ἀλόχευτον ἀνεβλάστησε καρήνων.οἶα δὲ χαλκείοισι καλυψαμένη χρόα πέπλοιςκαὶ φεύγεις φιλότητα καὶ Ἄρεος ἔργα διώκεις, ἁρμονίης ἀδίδακτος, ὁμοφροσύνης ἀδαήμων.ἀγνώσσεις, ὅτι μᾶλλον ἀνάλκιδές εἰσιν Ἀθῆναιτοῖαι, κυδαλίμοισιν ἀγαλλόμεναι πολέμοισι,κεκριμένων μελέων οὔτʼ ἄρσενες οὔτε γυναῖκες;τοῖον ἐφυβρίζουσα προσέννεπε Κύπρις Ἀθήνην, ὣς ἡ μὲν πτολίπορθον ἀέθλιον ἔλλαχε μορφῆςἭρην ἐξελάσασα καὶ ἀσχαλόωσαν Ἀθήνην·ἱμείρων δʼ ὑπʼ ἔρωτι καὶ ἣν οὐκ εἶδε διώκων,Δύσπαρις ἀθροίσας ἐπὶ δάσκιον ἤγαγεν ὕληνἀνέρας ἐργοπόνοιο δαήμονας Ἀτρυτώνης. ἔνθα πολυπ0ρέμνοιο δαϊζόμεναι δρύες Ἴδηςἤριπον ἀρχεκάκοιο περιφροσύνῃσι Φερέκλου,ὅς τότε μαργαίνοντι χαριζόμενος βασιλῆινῆας Ἀλεξάνδρῳ δρυτόμῳ τεκτήνατο χαλκῷ.αὐτῆμαρ προβέβουλε καὶ αὐτῆμαρ κάμε νῆας, νῆας δʼ οὐκ ἐνόησε καὶ οὐκ ἤσκησεν Ἀθήνη.ἄρτι μὲν Ἰδαίων ὀρέων ἠλλάξατο πόντονκαὶ λεχέων ἐπίκουρον ἐφεσπομένην Ἀφροδίτηνπολλάκις ἀκταίοισιν ἱλασσάμενος θυέεσσινἔπλεεν Ἑλλήσποντον ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης, τῷ δὲ πολυτλήτων σημήια φαίνετο μόχθων.κυανέη μὲν ὕπερθεν ἀναθρώσκουσα θάλασσαοὐρανὸν ὀρφναίων ἑλίκων ἐζώσατο δεσμῷεἶθαρ ἀμιχθαλόεντος ἀπʼ ἠέρος ὄμβρον ἱεῖσα,ἐκλύσθη δέ τε πόντος ἐρεσσομένων ἐρετάων.