Εἰς τὴν σύσθεσιν τοῦ α΄. Τούτου ληφθέντος ἐπεὶ διʼ ἀναλύσεως αὐτῷ προέβη
τὰ τοῦ προβλήματος, ληξάσης τῆς ἀναλύσεως εἰς τὸ
δεῖν δύο δοθεισῶν δύο μέσας ἀνάλογον προσευρεῖν ἐν
 συνεχεῖ ἀναλογίᾳ φησὶν ἐν τῇ συνθέσει· εὑρήσθωσαν.
Τὴν δὲ εὕρεσιν τούτων ὑπʼ αὐτοῦ μὲν γεγραμμένην οὐδὲ
ὅλως εὑρίσκομεν, πολλῶν δὲ κλεινῶν ἀνδρῶν γραφαῖς
ἐντετυχήκαμεν τὸ πρόβλημα τοῦτο ἐπαγγελλομέναις, ὧν
τὴν Εὐδόξου τοῦ Κνιδίου παρῃτησάμεθα γραφήν, ἐπειδή
 φησιν μὲν ἐν προοιμίοις διὰ καμπύλων γραμμῶν αὐτὴν
ηὑρηκέναι, ἐν δὲ τῇ ἀποδείξει πρὸς τῷ μὴ κεχρῆσθαι
καμπύλαις γραμμαῖς ἀλλὰ καὶ διῃρημένην ἀναλογίαν
εὑρὼν ὡς συνεχεῖ χρῆται· ὅπερ ἦν ἄτοπον ὑπονοῆσαι,
τί λέγω περὶ Εὐδόξου, ἀλλὰ περὶ τῶν καὶ μετρίως περὶ
 γεωμετρίαν ἀνεστραμμένων. Ἵνα δὴ ἡ τῶν εἰς ἡμᾶς
ἐληλυθότων ἀνδρῶν ἔννοια ἐμφανὴς γένηται, ὁ ἑκάστου
τῆς εὑρέσεως τρόπος καὶ ἐνταῦθα γραφήσεται.