Εἶτά φησιν ὁ βασιλεὺς τῷ φιλοσόφῳ Συντίπᾳ·
‘ἀνακάλυψόν μοι, ὦ φιλόσοφε, καὶ ἀριδήλως πα-
 ράστησον, πόθεν ἡ τοσαύτη σύνεσις καὶ φιλοσοφία
τῷ υἱῷ μου προσεγένετο· μήτοι ἐξ αὐτῆς τῆς γεν-
νήσεως φυσικὴν ἔσχε τὴν λογιότητα ἢ μᾶλλον διὰ
τῆς σῆς ἐπιμελείας σεσόφισται’; ὑπολαβὼν δὲ ὁ
Συντίπας λέγει τῷ βασιλεῖ· ‘ἡ τοῦ υἱοῦ σου σύνεσις
 ἅμα καὶ γνῶσις, ὦ βασιλεῦ, ἄνωθεν αὐτῷ ἐν πρώ-
τοις κεχορήγηται· ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ τῆς γεννήσεως
αὐτοῦ τύχη τὸ τῆς γνώσεως προτέρημα, ὡς σὺ μὲν
ἔφης, πεπλούτηκεν· ἔπειτα δὲ καὶ ὑπὸ τῆς ἐμῆς
 1 συμπεριτρεχόντων κήρυκες ego: σὺν περιτρέχον κύρη-
κες cod. uolebat librarus συμπεριτρέχοντες nominatiuo abso-
luto; melius quidem dixisset συμπεριτρέχωσ 3 σἳ] εἷ cod. 
 βοὰν 4 ἐξήργάσατο οὗτος 5 ἥσθη] ἴσθη cod.
τῆς λαληθῆσι m. pr., corr. m. sec. 9 συν βεβούλευ γινέσθω 
 8. 12 τὸ 14 μοι] μ cod. 16 προσεγένετο μη cf.
ad 119, 14. per compeendium aliguotiens scriptum est quod et
γένεσις et γέννησις legi potest, aliquotiens diserte γέννησις
21 πρώτ κεχρήγηται αὔτη 22 σὺ] σοὶ cod. μὲν]
ἀκμήν i. e. ἄρτι? γε? 

 
πάντως ἐπιμελείας καὶ σπουδῆς τὸ ἐν γνώσει ἀπα-
ράμιλλον ἔσχηκε. πλὴν περὶ τούτου καί τινός μου p. 115 
διηγήσεως, ὦ βασιλεῦ, ἄκουσον.’ ὁ δὲ βασιλεὺς
‘φράσον’, φησίν ‘ὦ βουλὴν σοφώτατε Συντίπα.’
δὲ τοιαύτης πρὸς αὐτὸν ἐξηγήσεως ἀπήρξατο·