πρὸς δὲ τούτοςι, εἰ μὴ κόσμου γένεσιν ἐποίησεν ὁ θεός, τὴν ἀρχὴν ὅτι ἐστὶν θεός, ἀγνωστος ἦν, οὐκ ὄντων τῶν γινώσκειν <αὐτὸν> δυναμένων· ὅθεν καὶ εἰς γνῶσιν ἑαυτοῦ τισιν προάγειν βουλόμενος, καὶ ὅτι ἔστιν δεῖξαι θέλων, ἐδημιούργησεν, ἐν ᾧ γνωστὸν παρασχεῖν ἑαυτόν . . . τὸ μὲν οὖν λοιπὸν τοῦ κόσμου σύστημα διὰ τὸν ἄνθρωπον γεγονέναι φημί, πρὸς ὑπηρεσίαν τῶν ἀναγκαίων αὐτῷ, <τὸν δὲ ἄνθρωπον δι᾿ αὐτὸν τὸν θεόν,> ὅπως δοξάζῃ τὸν δεσπότην, <καὶ> ὅπως τὸ ἀγαθὸν εἴς τινας ἐνεργήσῃ τοῦ θεοῦ. ἐγὼ δὲ καὶ πρὶν δημιουργὸν γενέσθαι τὸν θεὸν τοῦ κόσμου τοῦδε, ἐφ᾿ οἷς ἔμελλεν ποιεῖν τέρπεσθαι <αὐτὸν> λέγω· οὐδὲ γὰρ ἤργει οὐδέποτε, τῷ λογισμῷ ἀνατυπούμενος ἐν ἑαυτῷ τὸ κάλλος αὐτοῦ τῆς τέχνης· διὰ τοῦτο δὲ αὐτῷ μηδέποτε τὴν ἐπιστήμην ἄχρηστον παρεῖναι λέγω, τὸ ἔργον αὐτῆς ἄνωθεν τῇ δυνάμει φ΄΄εροντος· ἀλλὰ μὴν οὐδὲ μάτην πρότερον αὐτὸν ἀγαθὸν εἶναι λέγω —, durch Denken des Vielen schon vor der Schöpfung Gutes schaffend. Nicht aber wollte er, daß nur bis zum Beschluß allein dieses in ihm sei, aber nicht zur Tat werde der Beschluß. Denn nicht vollkommen, meinte er, wäre dies. Dazu aber blieben verborgen solche S C Ezn 1 οὕτως — ἔχων Z. 3 < Ezn 2f ὅτι καὶ S 3 φαίνεται S 33v 4 τὴν ἀρχὴν verb. S durch die Interpunktion mit dem Vorhergehenden: > Ezn 5 αὐτὸν + S (nicht auch Ezn) 7 ἐν ᾧ] ὡς od. ὥστε S | ἑαυτόν] »so dessen und seiner eigenen Natur zu genießen im Stande« + S; »damit sie von seiner Wohltätigkeit genössen« + Ezn | τὸ — σύστημα Z. 8: »Und die Bedürfnisse der Welt« Ezn 8f τοῦ ἀνθρώπου ὑπηρεσίαν γεγονέναι φημί S 8 τὸν C 147v | γεγ. φημί: »hat er gemacht« Ezn 9 τὸν δὲ — θεόν Ζ. 10 + S »und den Menschen zu seinem Ruhme« + Ezn 10 καὶ vor ὅπως + S Ezn | ὅπως — θεοῦ Ζ. 11 »die Wohltätigkeit erkenne« Ezn 11 ἐγὼ — λέγω Ζ. 13 < Εzn 12 τοῦ κόσμου τοῦδε < S | αὐτὸν] nach τέρπεσθαι + S 13 οὐδὲ γὰρ] οὐ γὰρ schwerl. S | ἤργει: »Gott« + Ezn 14 τὸ — τέχνης: »was er erschaffen werde« Ezn | διὰ τοῦτο — schaffend« Z. 18 < Ezn 15 αὐτῆς C: αὐτοῦ S 16 φέροντος] ἔχοντος viell. S | ἀλλὰ — πρότερον: οὐδὲ μὴν μάτην· ὕστερον δὲ S 17 »durch Denken — haben konnte S. 206, 3 < C | »der Schöpfung« S 34 18 »Nicht aber — wäre dies« Z. 20: «Und wied es nicht geziemend war, nur im Willen u. in den Gedanken das Können zu haben« Ezn 20 »Dazu — seiner Kunst« S. 206, 1 < Ezn Werke seiner Kunst. Daher seine Kunst und Wesen und Kraft zeigen wollend und bekannt machen, schuf er den Menschen, welcher auch eine Erkenntnis des Guten Gottes haben konnte.