ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐπιστήμην ἔχων ἢ μουσικῆς ἢ αὖ πάλιν ἰατρικῆς ἢ τεκτονικῆς, εἰς ὅσον τοῦ ἔργου μὴ ἔχεται μηδὲ δι᾿ αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην δείκνυσιν, μάτην τέχνην ἔχειν δοκεῖ, μήτε αὐτὸς ἀπολαύων ὧν ἐπίσταται, μήτε ἑτέροις γνῶσιν παρέχων τούτων τῶν ἔργων, καὶ τὸ ἐντεῦθεν ὅμοιος τῷ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἐπισταμένῳ γίνεται, μὴ οὔσης τῆς τέχνης ἐνεργοῦς (ἐκάστη γὰρ τῶν τεχνῶν διὰ τῆς ἐνεργείας τὴν δεῖξιν λαμβάνει καὶ ὡς λόγον εἰπεῖν τὴν τοῦ εἶναι σύστασιν)·

ὁμοίως δὲ πάλιν εἴ τις ἀγαθὸς ὢν μὴ ἔχοι οὓς εὐεργετῆσαι δεῖ, μάτην ἀγαθὸς εἶναι δοκεῖ (τὸ γὰρ ἀγαθὸν τῶν πρὸς ἕτερον πέφυκεν εἶναι· οὐκ ὄντων δέ τινων πρὸς οὕς ἐστιν τοῦτο, τὴν ἀρχὴν οὐδ᾿ ἀγαθὸν ἔσται, κρυπτόμενον ἐν ἐκείνῳ τῷ ἔχοντι καὶ μόνῳ γνωστὸν ὑπάρχον, διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν μηδὲ παρεῖναιο τοὺς τούτου δεομένους· εἰ δὲ πάρεισίν τινες οὓς εὐερ- S C Ezn 1 φημὶ] C in C Bl. 146v, 5 (Holl 196). Lemma ἐκ τοῦ αὐτοῦ (folgt auf De autex. 12, 9); Ezn III, 678ff 2f ἣν . . μὲν < Εzn 3 δύνασθαι] δυνατοῦ od. δυναμένου S | ἅπερ ἠπίστατο: »deren Ergründung er in sich hatte durch das vorgefaßte Wissen« Ezn 4 ὑπάρχον S 6 ὥσπερ γὰρ εἰ] εἰ γὰρ S 7 ἔχων] »gewisser Dinge« + Ezn | αὖ πάλιν < S | εἰς ὅσον — δι᾿ αὐτοῦ Ζ. 8: »aber in Wirklichkeit« Ezn 7f τὸ ἔργον μὴ dělanie <ne> S 8 μήτε C | τὴν: »seine« S 9 ὦν S 32v | ἑτέροις] iněm: iněch děles (ἑτέρων ἔργον) S 10 τούτων τ. ἔργων: »der Kunst« Ezn | καὶ τὸ — σύστασιν Ζ. 13 < Εzn | ὁμοίως τῷ C, ὁμοίῳ vielleicht S (ὅμοις takŭžde: ἐκείνῳ tomuže S) 11 τῶν τεχωῶν chytrostij: chytrostj S a, chytrosti S b 13 λόγος C | εἶναι S: ὁμοίου C 14 ἀγαθὸς u. τὸ ἀγαθὸν Z. 15: »wohltätig« u. »Wohltätigkeit« Ezn | εὐεργ. δεῖ: εὐεργετεῖν S | μάτην ἐγ. εἶναι δ.: »wen wäre die Wohltätigkeit nützlich« Ezn 15 τῶν πρ. ἕτ.: »wenn andere von ihr genießen« Ezn | πέφ. εἶναι] λεγομένων ἐστίν od. λεγομ. πεφ. εἶναι S | δὲ — τοῦτο Z. 16: »welche Genuß habem von der Wohltätigkeit« Ezn 16 ἐστιν C S: ἔσται Md | τὴν ἀρχὴν — δυναμένων S. 204, 3: »was wäre da für ein Nutzen von der Wohltätigkeit« Ezn 17 ἔχοντι καὶ μόνῳ] wohl besser ἔχοντι καὶ μόνῳ, μὴ mit S | διὰ τὸ] τῷ oder τὸ S 18 μηδὲ < S | πάρεισιν Md: παρῶσιν C; »forte ἂν (ἢν) δὲ παρῶσιν« Md γετεῖν δύναται, τηνικαῦτα δείκνυται μὲν αὐτοῦ πρῶτον τὸ ἀγαθόν· ἔπειτα δὲ τὸ εὔχρηστον γίνεται τῷ τῆς τοιαύτης φύσεως εἰληχότι, πολλῶν τῆς ἀγαθοσύνης αὐτοῦ ἀπολαύειν δυναμένων), —